'blogupdate'

Het lukt me al lange tijd niet meer om elke dag een leuke blogpost te schrijven, waardoor ik vele dagen niets schrijf en andere dagen iets randoms. Ik heb hierom besloten dat het misschien beter is om een ander schema aan te nemen. Mijn huidige schema, wat ik dus niet haal, is om elke dag te posten. In mijn nieuwe schema ben ik van plan om iets te posten op dinsdag en op vrijdag. Ik ga nog wel elke dag aan de slag aan mijn blog, zodat ik die twee dagen daadwerkelijk iets heb om te posten.
Bij speciale gebeurtenissen zal ik uiteraard blogposts schrijven om dat mede te delen.

Ik ga nog een paar dingen veranderen, maar dat is voornamelijk voor mezelf. Ik kom vaak onderwerpen tegen als ik op internet aan het browsen ben of in college zit of... etc. Ik maak dan een notitie in evernote of sla het artikel op in pocket. Heel handig, maar het komt er eigenlijk nooit toe om dat gene wat me geïnspireerd heeft daadwerkelijk een keer tot een blogpost uit te werken.
Ik las laatst iets over het zogenaamde 'blogschrift', waar je al je mogelijke onderwerpen in opneemt. Ik zag daar aanvankelijk het nut niet van, gezien ik evernote had. Maar vandaag moest ik er weer aan denken en toen zat het in mijn hoofd. Ik ben soms geïnspireerder als ik op papier schrijf, geen idee waarom. En het scheen dat ik sowieso te veel ongebruikte notitieboekjes had liggen.
Het idee wat ik had is om opmerkingen over blogonderwerpen in evernote te blijven zetten of interessante artikelen in pocket op te nemen. Maar ik werk de ideeën uit in mijn blogschrift. Ik schrijf de (werk)titel op en schrijf een korte samenvatting van wat ik wil vertellen. Misschien kan ik er dingen bij plakken als dat nodig is. We shall see...

Ik heb door mijn nieuwe schema meer gelegenheid om tijd in de blogposts te schrijven en in combinatie met het feit dat ik ideeën al gedeeltelijk uitschrijf voordat ik ze tot posts verwerk zal er hopelijk voor zorgen dat ik weer motivatie krijg. Ik hoop dat dat zich uit in mooie posts.




Een andere verandering waar ik aan werk, en dat is wel belangrijk:
Ik heb enige tijd geleden een domeinnaam gekocht - gehuurd eigenlijk, zo werkt dat nou eenmaal. Het adres is:

www.likaiar.nl

Op dit moment is het enige wat je krijgt als je daar naartoe gaat deze pagina. Ik heb hem gewoon doorverwezen. Ik ga binnenkort bezig om daar een echte site van te maken en waarschijnlijk zal ik ter zijner tijd mijn blog verhuizen. Ik heb echter nog geen idee wat ik op de site ga zetten, dus dat gaat nog wel even duren. (Verder zal ik het duidelijk aankondigen als ik ga verhuizen.)

Een stuk achteruit denken

Ik heb alweer enige tijd problemen om verder te komen in mijn verhaal. Dat heeft allerlei reden, waar ik voornamelijk niet op in zal gaan.
Eén van de redenen is wel relevant om over te praten. Dat is namelijk dat ik niet helemaal weet waar ik heen ga/ging. Dit probleem heb ik wel vaker, toegegeven, maar het is elke keer weer moeilijk om er doorheen te komen.

Dus dan is het tijd om het plotboekje er weer eens bij te pakken. Ik schrijf op waar ik vast zit, en begin te brainstormen. Soms staat er dan binnen no-time weer een flink stuk van het plot. En soms is dat binnen no-time vervangen door een ander plot, maar ja...

Een ander probleem wat ik met dit verhaal heb is dat ik me steeds meer realiseer wat ik fout aan het doen ben. Hoe verder ik in het verhaal kom, des te meer valt me in wat ik anders had moeten doen. Ik maak dan een notitie in evernote en ga door alsof ik het goed had gedaan, maar het wringt wel. Mijn hoofdpersoon heeft er opeens een hobby bij na 50% van het boek. Nee, laat ik dat goed zeggen, mijn hoofdpersoon heeft opeens een hobby na de helft. Het schoot me zomaar te binnen: wat doe ze eigenlijk de hele dag? En dan een hobby verzinnen die een aantal problemen oplost waarvan ik nog niet eens goed wist dat ik ze had.
Dat is op zich wel een goed gevoel, maar het is het zoveelste wat me doet realiseren dat ik (eigenlijk) geen idee heb wat ik aan het doen ben. En van tijd tot tijd is dat vrij demotiverend.
Ik herinner me dan weer even aan het feit dat de meeste schrijvers niet weten waar ze mee bezig zijn, zeker niet als ze nog niet eens gedebuteerd zijn. Het valt dan wel mee.

Ik zal alleen een goed plan moeten maken om te gaan redigeren, want ik moet forse stukken overdoen en toevoegen. Mijn oorspronkelijke planning om dat 'ff' in de zomervakantie te doen gaat hem sowieso niet meer worden.

En dan gisteren, als klap op de vuurpijl, bedacht ik me dat het misschien wel eens een goed idee kan zijn om het boek op te delen in delen. Mogelijk worden die delen zelfs wel boeken. Hoe kom ik daar nou  weer op? Heb ik echt zoveel te vertellen?
Misschien dat het antwoord daarop wel 'ja' is. Er zijn zoveel dingen die nog niet uitgediept worden. Personages die meer rol moeten krijgen, krachten die getoond moeten worden. Misschien kan ik daar wel drie boeken mee vullen!

Tja... laat ik eerst maar eens die eerste versie afschrijven. Mijn plotboekje is bijna vol, maar ik denk dat alles voor de 1e versie er nog wel inpast. Ik pak voor de redigeerronde wel een nieuwe!

de vlucht

Zoals jullie waarschijnlijk al weten, gezien ik er al vaker over geblogd heb, ben ik bezig met het redigeren van een kort verhaal 'de vlucht'.

Een korte samenvatting:

De vlucht heb ik oorspronkelijk geschreven voor Fantastels 2013. Ik kwam daar niet al te hoog mee, en ik snapte na herlezen eerder dit jaar ook helemaal waarom.

Ik vond het idee nog steeds leuk en besloot om eens een redigeer-ronde te doen. Ik was benieuwd wat ik er aan zou kunnen verbeteren. Ik heb het verhaal doorgelezen, ik heb de oude juryrapporten doorgelezen... ik heb uiteindelijk wat dingen opgeschreven om te verbeteren. Ik was er echter nog niet aan toe gekomen om daadwerkelijk iets met die verbeteringen te doen.

Tot gisteren.

Ik was bij de schrijfgroep en kwam er al snel achter dat ik was vergeten mijn file af te sluiten op mijn thuis pc. Dat brengt allerlei synchronisatieproblemen met zich mee, dus ik besloot om die file maar niet ook te openen met Kleintje, mijn laptop. Maar ja, wat moet ik dan doen?

Dus ik ben eindelijk begonnen met het herschrijven van de vlucht. Sorry, redigeren... want dat was tenslotte wat de bedoeling was.

Ik was me echter nog steeds niet helemaal bewust van hoe erg het verhaal eraan toe was. Bij de eerste zin ging het al mis. Het liep niet, dus ik schreef een nieuwe zin. En nog een nieuwe, en nog één.

Uiteindelijk heb ik gisteravond 500 woorden aan nieuwe tekst getypt. Ik was dus niets aan het redigeren. Ik was aan het herschrijven - en dat was nou net niet de bedoeling.

Vandaag, in het licht van een nieuwe dag heb ik toch een besluit genomen. Ja, ik denk dat dit verhaal potentie heeft. Ik heb nog niet opgegeven.

Maar ik ga niet de komende tijd besteden aan het herschrijven van dat verhaal. Ik heb een boek af te schrijven en nieuwe ideeën om uit te werken. De Harland Awards komen eraan en in oktober is er weer een nieuwe Fantastels. Dus 'de Vlucht' gaat 'on hold'.

de criticus vs de muze

Een aantal dagen geleden las ik een blogpost op boekschrijven.nl over de twee stemmen in je hoofd als het op het creatieve proces aankomt.
Aan de ene kant heb je je creatieve stem die zegt dat je dit toch echt moet doen. Die zegt dat je dat boek moet schrijven.
Aan de andere kant heb je de logische stem, de criticus, die je vertelt dat het geen zin heeft. Die vraagt je dit nou echt de beste manier is om je tijd te besteden. Lees het artikel hier.
Wat later las ik een blogpost van Marcel van Driel, die daarin de zogenaamde 'Fraudepolitie' noemt (wat weer door een zangeres, Amanda Palmer, verzonnen is). De Fraudepolitie is de stem die bij je aankomt en je beschuldigd van het feit dat je eigenlijk niet weet waar je mee bezig bent. Het is misschien iets anders dan die criticus die zegt dat je gewoon niet eens moet beginnen, maar het komt dicht in de buurt - en zal waarschijnlijk door hetzelfde (stomme) stukje hersenen gestuurd geworden.
En dan is er ook nog de innerlijke criticus die je op al die taalfoutjes wijst terwijl je bezig bent, die vind dat elke zin perfect moet zijn voordat je doorgaat. Misschien is dat ook wel dezelfde stem, wie weet.

Ik denk dat het bestaan van die stem niet echt te ontkennen valt. Hij bestaat. Misschien neemt hij duizend vormen aan, maar hij bestaat. Wat de psychologie daarachter is? Ik zou het eerlijk gezegd niet precies weten, maar dat is ook niet zo heel erg belangrijk.

Wat ik me afvraag is waarom iemand ooit op het idee is gekomen om naar die pessimist te luisteren. Waarom luister ik ernaar?
Het probleem is is dat deze stem soms gelijk heeft. Soms moet ik mijn studie boven mijn schrijfwerk verkiezen (vrij vaak eigenlijk) omdat mijn studie me meer garantie geeft op inkomen later dan dat boek wat ik nog af moet maken.
Maar kijk uit dat je de stem niet teveel ruimte geeft. Want soms heeft de stem ook ongelijk. Goh, weet je niet waar je mee bezig bent in je boek? Dat hoeft ook helemaal niet! Denk je dat schrijvers zomaar uit het niets komen? Zomaar onder een rots vandaan? Nee. Zij hebben hard moeten werken en veel moeten oefenen. Jij ook. Ik ook. Voordat mijn boek af is zal ik nog een hoop moeten doen, dat is waar. Ik weet soms niet waar ik mee bezig ben, dat is ook waar. Maar dat betekend niet dat ik het daarom maar niet moet doen!

Ik zou luisteren naar die vervelende stem. Ik zou vriendelijk knikken en hier en daar misschien realiseren dat de stem gelijk heeft. Maar bij de meeste dingen moet je daarna gewoon je schouders ophalen.
Ga op zoek naar die andere stem. Ga op zoek naar je muze, die je vertelt dat je dat boek echt wel kunt schrijven. Die je vertelt dat het ok is om hier en daar te struikelen, dat het ok is om niet in één keer perfect te zijn, die je vertelt dat het ok is om zo af en toe je tijd te nemen voor dit project. Want dit is je droom en je hebt het recht om dat na te leven. Of is het misschien iets wat je ergens naast doet? Je hoeft geen bestseller te schrijven om jezelf schrijver te mogen noemen.
Want die muse heeft eigenlijk vaker gelijk dan die criticus, ze is alleen wat schuw en zal niet snel het voortouw nemen. Maar als je haar kunt vinden in jezelf en naar haar leert luisteren dan zul je daar een hoop aan hebben.

Gothic & Fantasy Fair

Zoals ik al via twitter had beloofd: een uitgebreider verslag van mijn bezoek aan de gothic&fantasy fair in Rijswijk gisteren.
Ik was al vroeg op gisteren, al was dat niet geheel noodzakelijk. Het gaf me mooi de tijd om rustig te douchen en mijn kleding te kiezen.
Ik wilde een middeleeuwse jurk aandoen die ik ooit eens van mijn grootmoeder heb gehad. (Zij had die ooit gemaakt voor een jubileum van de stad Muiden.) Helaas heeft die jurk een zeer diepe hals, wat ik met mijn verkoudheid niet slim vond. In plaats daarvan koos ik voor een rok met een nieuwe top. Ik had daar een lange spijkerjas over aan, die helaas niet warm genoeg was voor de tijd van het jaar, maar dat had ik er een wel een beetje voor over. (Ik had dan wel een dikke sjaal om mijn nek.)
Voor de gelegenheid had ik mijn hoge hakken aan, iets waar ik nu wel een beetje spijt van heb...

Toen ik aankwam bij het beursgebouw moest ik nog even wachten op de rest van de groep die mijn kaartje hadden. Het is wel grappig om aan de kant te gaan staan of zitten en alle mensen die langskomen te bekijken. Mensen in volledig victoriaans kostuum, met of zonder steampunk elementen, mensen verkleed als bekende karakters, enzovoorts. Je kon het zo gek niet bedenken.
Aan de andere kant kwamen er mensen langs die naar de 'neuzelbeurs' waren geweest. Het was ook wel amusant om te zien waar die allemaal mee terugkwamen.
Na een tijdje wachten was de rest van het gezelschap inmiddels aangekomen, waarna we ons naar de beurshal van de gff begaven. Het eerste wat je merkt is de geur van wierook en de muziek. Toen ik de donkere ruimte binnenliep voelde ik me weer helemaal thuis.
We hadden onze niet waardevolle spullen ergens bij het podium gedumpt zodat we onze handen vrij hadden en toen stond er ons nog maar één ding te doen: rondlopen en genieten van alles wat de gff te bieden heeft. Er waren wat activiteiten waar ik gisteren geen gebruik van heb gemaakt, maar er waren zoals altijd kraampjes zat om me mee te vermaken.

Ik wist van een paar dingen dat ik het wilde hebben, zoals een wierook beeldje. Ik had de draakjes weleens vaker gezien op fairs en had ergens in het afgelopen half jaar - mogelijkerwijs vlak na de vorige GFF - besloten dat ik er weleens zo één zou willen hebben. Dus toen ik er één zag in een kraam heb ik die dan ook meteen gekocht.
Het is een draakje dat net uit het ei komt. In het ei kun je een wierook conetje neerzetten. Als je die aansteek dan komt de wierook uit de bek en neusgaten van de draak.
Ik heb er uiteraard ook wat pakjes wierook bijgekocht. Het was lastig om te kiezen, want je kon ze nauwelijks ruiken. Er hing teveel wierook in de zaal en rond te kraam.

Voor de rest was het een kwestie van je ogen open houden en bedenken of je iets wil hebben. Zo kwamen we redelijk aan het begin van onze route bij een kraam waar schitterende schilderijen werden verkocht. Die waren voor mij helaas te duur (en ik zou niet eens weten waar ik er één kwijt zou kunnen in mijn kamer). Gelukkig zag ik dat de kraam ook kleine schilderijtjes verkocht die vele malen betaalbaarder waren en die ik daadwerkelijk kwijt kon. Maar aan het begin van de markt begin je niet meteen met geld uitgeven, aangezien dat voor mij een gelimiteerde hoeveelheid is. Ik had een budget opgesteld, iets wat goed is om te doen op zo'n markt. Geloof me, op een goed moment wil je alles wel kopen. Een goeie manier om je geld te beheren is een bedrag opnemen en dan er even niet aan denken dat sommige kramen ook pin toestaan. Persoonlijk gebruik ik een budgetprogramma wat ik op mijn telefoon kan bijhouden.
Uiteindelijk ben ik terug gegaan voor de schilderijtjes, want ik vond ze toch echt héél mooi.

vrijdag de 13e: reprise

Deze vrijdag de dertiende voelt een stuk ongelukkiger dan de vorige.
Ik ben al dagen verkouden en er zitten dus een soort naaldjes in mijn keel en fuzz in mijn oren. Ik kan niet denken en wordt heel stuiterig door het feit dat ik van alles wil doen, maar niets kan doen.
Ik loop weer achter met dingen die ik moet doen, voor zowel studie als schrijfwerk en dat maakt mij een beetje chagrijnig en neerslachtig.

Gistermiddag kwam ook nog eens het bericht dat één van mijn persoonlijke helden en een fantastisch schrijver, Terry Pratchet, is overleden. Dat maakt mijn mood er niet beter op.

Ik hoop mezelf op deze vrijdag de 13e toch te kunnen overtuigen van het feit dat ik alles weer op orde kan krijgen. Ik hoop dat ik mezelf ertoe kan bewegen om weer wat te gaan doen en mijn verkoudheid kwijt te raken. (Vooral dat laatste zal misschien een tikkie lastig zijn...).
Wish me luck!

De katten van een schrijver

Naar aanleiding van dit berichtje over de katten van beroemde schrijvers.
Ik vond het best leuk om te lezen, maar ja.. ik ben een katten liefhebber.

Hoe dan ook, ik vond het een perfecte gelegenheid om jullie eens voor te stellen aan mijn... *kuch* mijn moeders katten. Als ik later groot ben... *kuch* in een echt huis woon en een stabiel inkomen heb, dan zal ik waarschijnlijk mijn eigen katten nemen.

 De eerste van de twee is Pallas, vernoemd naar de Griekse godin van de wijsheid en Athena vonden we een lettergreep teveel.
Dat is achteraf maar goed ook, want wijsheid is niet iets waar onze Pallas veel blijk van geeft.
Pallas heeft een grote voorkeur voor mijn bed, wat dus constant onder de haren zit en dus elke keer verschoond moet worden voordat ik er zelfs maar een paar keer zelf in heb geslapen.
Helaas is Pallas niet heel knuffelig, maar aan de andere kant komt ze meestal wel in de buurt liggen.

Onze tweede dame is Niké, de griekse godin van de overwinning (wel lekker twee lettergrepen). Van haar hadden we altijd het idee dat ze slimmer is dan Pallas, maar misschien verbergt ze het beter.

Nikè is iets knuffeliger, maar heeft een voorkeur voor mannen. Haar lievelingsslaapplek is mijn broer, die daardoor net zo onder de haren zit als mijn bed. Ze is veel schuwer dan Pallas en zal bij bezoek ergens op zolder niet te vinden zijn.

stomme apparaten!

De afgelopen anderhalve week waren een tikje rampzalig elektronica wise
Het begon op de zondag voor de vorige, waarin ik wakker werd en een hele mooie rooie lijn over mijn beeldscherm zag. Deze lijn was de hele tijd aanwezig. Je hoopt op het begin uiteraard dat een reboot helpt, anders een driverupdate. Maar algauw bleek de rode lijn zichtbaar lang voordat ik de computer aanzette, in het opstartplaatje van mijn scherm zelf.
Geweldig.

Tijd voor een nieuw scherm. (Misschien dat ik Philips nog wel ga mailen hierover, want ik ben er niet blij mee, maar nu heb ik in ieder geval die rode lijn niet meer.)
Hoe dan ook, tijd voor een nieuwe. Ik heb mijn tech support (lees: mijn broertje) me wat laten aanraden en heb een nieuw scherm gekocht.
Hij is helaas minder goed dan mijn vorige en heeft blijkbaar geen behoefte aan een betere verbinding dan D-SUB... Dus nu is mijn 2e scherm bevorderd tot hoofdbeeldscherm. (En die Philips staat zielig op de kast.)

En dan vandaag, Vandaag hield mijn bakbeest er gewoon mee op. Ik kon inloggen, maar daarna ging het mis. Het beeld werd zwart en bleef zwart. Na van alles te hebben geprobeerd (en mijn tech support weer te hebben gebeld) nam ik uiteindelijk het besluit om hem naar een eerdere stand terug te brengen. Helaas bleken toen al. mijn. programma's. kapot te zijn. Iets met .dll files...
En toen was ik het zat en gooide ik hem terug naar gisteren. Nu gedraagt hij zich volgens mij weer. (Laat ik dit even aftikken.)

Ik ben echt bang om hem weer aan te zetten... maar goed, zal toch moeten.
En als hij het nu toch weer niet doet, dan gooi ik hem terug naar fabrieksinstelling! Dan ben ik er gewoon klaar mee.

Oja.. heb ik nog getypt? Niet echt aan toe gekomen... wat een wonder.
Morgen?

update:
Het was mijn virusscanner... blijkbaar was windows gevaarlijk ofzo...

blog inspiratie

Zoals mensen mischien wel gemerkt hebben, ik ben wat inspiratieloos de afgelopen tijd. Ik weet niet helemaal waarom, het zal mijn vermoeidheid en de drukke studie wel zijn.

Hoe dan ook, ik was blij vandaag toen ik de volgende blogpost tegenkwam: linky
Het beschrijft een aantal methoden om inspiratie en onderwerpen te zoeken voor een blog. Reuze handig. Niet alle opties zijn even toepasbaar, maar ik weet nu al zeker dat ik er wat uit ga krijgen.
Ik ga nu even neuzen en hoop jullie allemaal binnenkort weer wat geïnspireerde blogposts te kunnen laten zien.

Genderrollen

Ik ben tegen enige vorm van opgelegde gendernormen en rollen. Hoe je geboren wordt heeft wat mij betreft geen invloed op wat je leuk hoort te vinden, het heeft geen invloed op wat je met je leven zou moeten doen.
Toch merk ik dat die rollen toch in mijn verhalen sluipen. Ik heb er zoveel over gelezen dat ik automatisch ideeën krijg over wat voor geslacht een karakter zou 'moeten' zijn.

Dus dit is wat ik doe. Als ik een karakter bedenk en het opschrijf dan vraag ik me af of ik zo'n type karakter al eens eerder heb gezien. Ik vraag me af welk geslacht het karakter had en ik ga er keihard tegen in. (Ik ben nou éénmaal wat tegendraads...)
In 'De Vlucht' haal ik helemaal iets raars uit, maar dat houd ik nog even stil.

Hoe dan ook. Soms werkt het toch niet. Soms wil een karakter gewoon een bepaald geslacht zijn. Dan heb ik weinig keus dan dat te accepteren.

De vlucht, een to do lijstje

Zo, ik zou het nog eens hebben over wat me nog te doen staat om mijn korte verhaal 'De Vlucht' naar een 2e versie te krijgen.

Wat heb ik tot dusver gedaan?
Ik heb in 2013 dit verhaal geschreven en mee laten doen aan fantastels. Begin dit jaar ben ik begonnen met bepalen wat ik nog kan en moet doen voordat het eventueel voor de buitenwereld geschikt is.
Het eerste wat me opviel was hoe slecht het was. Dit is goed nieuws, het betekend dat ik ben gegroeid sinds eind 2013. :)
Ik heb het verhaal naar mijn e-reader overgezet en heb mijn eigen opmerkingen opgeschreven. Toen heb ik de jury-verslagen van fantastels er eens bij gepakt en die opmerkingen ook gestructureerd opgeschreven. Ten slotte heb ik per scene opgeschreven waar die voor dient en wat er anders aan moet.

Wat moet ik nu doen?
Dit is waar het moeilijk wordt, want dit heb ik nog niet gedaan.
Ik zal aan het einde van dit proces een tweede versie hebben die ik weer eens naar wat proofreaders kan sturen.

• Scenes die ik heb zal ik moeten bijwerken naar een mooiere scene, gebruik makend van mijn verworven skills sinds eind 2013.
• Ik zal ondertussen opschrijven welke scenes ik ga toevoegen.
  (Ik weet al van één scene, maar nog niet helemaal hoe ik die erin ga passen.)
• Ik moet die scenes schrijven en erin zetten.
• Ik zal mijn verhaal printen en uitgebreid kijken welke zinnen beter kunnen.
• Nog een keer vluchtig doorlezen of alles loopt.
  En eventueel aanpassen.
• Dan kan het verhaal naar proofreaders.

Een hoop te doen dus.

februari -> maart

Het is maart, het is lente.
Een feit dat de Albert Heijn pleegt te vieren door mensen moestuintjes te laten maken. Zie hier mijn poging tot veldsla.
Maar het is maart, een nieuwe maand, dus wordt het tijd om mijn schrijfkalender weer eens onder de loep te nemen.



Terugblik op februari:
Zoals jullie wellicht al een beetje uit mijn eerdere berichten van deze maand hebben kunnen halen ging het deze maand niet al te best. Dat zal te maken hebben gehad met het begin van het nieuwe semester, de heersende griep, het maandenlange gebrek aan zonlicht, noem maar op. Redenen zat.
Wat had ik me ook alweer voorgenomen?
Ten eerste was het de bedoeling dat ik Leren Vliegen af zou maken. Daar is dus helemaal niets van terecht gekomen. Ik geloof dat ik in totaal zo'n 3K getypt heb... dat is best zielig. Om nog maar te zwijgen van de karakter bio's die ik zou maken en de opmerkingen bij het verhaal al lichtjes verwerken.
Het tweede wat ik me voorgenomen had was een kort verhaal, De Vlucht, van mij weer eens analyseren. Wat is er goed aan? Wat moet ik echt veranderen, etc. Daar ben ik wel aan toegekomen, want uiteindelijk bleek dat in een middagje prima te kunnen. (Ja, dat heb ik vanmiddag gedaan.)

planning voor maart:
Misschien raad je het al, maar ik wil deze maand Leren Vliegen af krijgen. Gaat het me lukken? Natuurlijk! *kuch* Ok, misschien moet ik wat vastere plannen maken. Dus, mijn plan is nu om over een week, 8 maart, op 70k te zitten. Een wordcount geeft me hopelijk een beter doel en daarmee een haalbaarder doel.
Het tweede doel is om van 'de vlucht' een 2e versie te maken. Ik moet daar een aantal dingen voor doen en ik weet eerlijk gezegd niet helemaal hoe ik dat aan ga pakken. Dat is iets waar ik later over ga nadenken.
Ten slotte wil ik alvast gaan nadenken over mijn inzending van dit jaar voor de Paul Harland Prijs -- excuus, voor de Harland Awards. Ik wil voortaan wat langer doen over mijn inzendingen voor verhalenwedstrijden dus is het belangrijk dat ik op tijd begin. (Ik ga ook al nadenken over mijn Fantastels inzending, maar dat heeft nog geen haast ;p )

Dat was het wel weer een beetje. Hoop dat dit een productiever maand wordt dan de vorige. Moet haast wel, het is tenslotte lente!