Over mij,

Op zoek naar een mooi topic om over te bloggen vandaag, om mijn niet-blog-streak eens te doorbreken, kwam ik toevallig voorbij het volgende artikel op Schrijven Online, door Thérèse Major.
De titel van het artikel is:

Wie ben jij als schrijver? De ultieme check in 100 vragen

Ik vindt het een beetje jammer dat er maar 9 vragen zijn en ik de overige 91 niet kan vinden. Maar de 9 vragen die er staan genoemd vindt ik erg nuttig om over mijzelf te beantwoorden.
(Oh, ik lees net dat als ik bij elke vraag de subvragen beantwoord dat het er wel 100 zijn. Dat komt de volgende keer wel.)

1. Waarom was je ook alweer gaan schrijven?Goh, ik zou het echt niet weten. Zolang als ik me kan herinneren ben ik al aan het fantaseren geweest over een ander leven wat ik zou kunnen leven. Toen ik meer ging lezen en films keek dan begon ik karakters onderling te combineren. In mijn hoofd had ik al hele fanfictions uitgewerkt. Vreemd genoeg ben ik nooit dol geweest op fanfiction. Geen oordeel, gewoon niet mij ding.
Later ging ik schrijven over nieuwe karakters, eigen karakters en werelden. (Dit doet me eraan denken dat ik een keer mijn 'archieven' door moet...)
Maar nu heb ik nog steeds die vraag niet beantwoord. Waarom ik was gaan schrijven...
Ik denk dat dat was om mijn fantasie te delen aan de wereld. Misschien wilde ik het voor mezelf opschrijven opdat ik het nooit zou vergeten. Ik weet het echt niet meer.
Waarom ik nu schrijf? Omdat ik mijn fantasie wil delen met de wereld. Omdat het me mega gaaf lijkt om anderen hetzelfde te laten meemaken als ikzelf.

2. Wat schrijf je het liefst?
Fantasy. Ik lees graag over andere werelden. Ik begeef mezelf vaak graag buiten de realiteit. Waarom zou ik er dan niet over schrijven?
Meer specifiek schrijf ik graag over mysteries en over interessante karakters. Ik vindt het leuk om mijn lezers voor de gek te houden tot het laatste moment. (Toegegeven, het lukt niet altijd...)

3. Voor wie of wat schrijf je?
Nog zo'n goede vraag... Ik denk dat ik voor mezelf schrijf. Ja, ik zou het geweldig vinden als mensen mijn werk leuk en goed vinden. Ik zou het geweldig vinden als mijn werk verkoopt.
Ja, ik denk dat ik ook voor anderen schrijf. Maar in eerste instantie voor mezelf. Als ik wil dat mensen mijn werk leuk vinden, dan bedoel ik dat ik wil dat ze mijn werk, mijn dingen, leuk vinden.

4. Het geluk dat schrijven heet
Ojee... Hier ga ik jullie een opmerking schuldig over blijven. Ik heb nog niet het idee dat ik dit lang en intensief genoeg doe om daarover te praten.


5. Je schrijversverdriet
Hier ga ik ook nog even over zwijgen.


6. Je innerlijke noodzaak: welk ei leg jij?Een ei? Wat ik kwijt wil? Umm...

8. Wie ben je als schrijver?
Misschien is het jullie opgevallen, maar ik houdt een blog bij. Ik houdt ook nog een twitter en een FB bij, maar ik doe niet zo gek veel om mezelf als schrijver op de wereld te zetten.
Dat komt wel als ik iets ga uitgeven.

9. Hoe communiceer je je schrijversidentiteit?
Hier kan ik ook nog niet zoveel over zeggen.

Het valt eigenlijk nog best tegen hoe goed ik zoiets kan invullen. Ik neem me voor om dit in de toekomst nog eens te gaan doen. Dan kan ik er nog wat over nadenken.
Misschien dat ik dan sowieso ook meer te zeggen heb dan.

Een vaste werkplek

Meestal zit ik in Leiden. Ik heb daar mijn eigen appartement met een mooi bureau en mijn eigen computer, die ik meestal 'het bakbeest' noem. Daar breng ik een groot deel van mijn tijd door.
Studie of schrijfwerk, of natuurlijk een andere vorm van vrijetijdsbesteding.
In mijn gebruikelijke stekkie werk ik het best.

Daarbuiten is mijn productiviteit minder. Op dit moment is mijn productieviteit tot een minimum gedaald. Ik ben dan ook niet op mijn vaste stekkie. Ik zit op dit moment op de bank in mijn moederlijk huis, onderuit gezakt, met Kleintje op schoot. (Ter herinnering, Kleintje is mijn laptop.)

Ik werk het beste in een ritme. Ik wordt wakker, eet ontbijt, ga om negen uur aan het werk.
Hierzo wordt ik laat wakker. Voordat we klaar zijn met ontbijten is het meestal al 11 uur. Voordat ik aan het werk ga... Ok, ik ga eigenlijk gewoon niet aan het werk.

Het resultaat: Gisteren heb ik niet geblogd. Vandaag kom ik ook niet meer aan schrijven toe. (Ook niet mer later, ik heb een verjaardag.)
Morgen ga ik proberen een inhaalslag te maken, maar kan geen garanties doen.
Ach, het is kerstvakantie. Tijd voor wat rust.

Leren Vliegen, een steampunk fantasy

Nu mijn nano-project in de ijskast staat ben ik weer verder gegaan aan een eerder project, Leren Vliegen. Dit is ook het project waarvan ik de eerste helft opnieuw heb doorgelezen.
Ik vond het weleens tijd om daar wat meer over te vertellen.

Het idee kwam eigenlijk toen ik probeerde te slapen. Eén van de weinig bruikbare ideeën die ik in bed heb gekregen. (Echt, je wilt niet weten wat voor onzin er uit mijn hoofd komt als ik half slaap.)
Ik heb eigenlijk geen idee wat er daarna mee is gebeurd, maar eenmaal in november 2012 ben ik het gaan schrijven. Ik moet toegeven dat ik niet eens meer weet hoeveel van het plot ik op 1 november had. Plotten was niet mijn sterkste kant in dat lange verleden. Het zou best wel eens kunnen dat ik alleen de 'grote plottwist' in mijn hoofd had.
November ging voorbij en ik had netjes de 50K gehaald, zoals ik dat tracht te doen in novembers. En toen verwaterde het. Discipline was ook niet mijn sterkste kant in 2012. *Kuch*
Oh, ik heb geprobeerd om het weer op te starten tijdens 'camp nano', begin '13. Maar het ging helemaal nergens heen. Dus ik raakte gedemotiveerd en ik ben gestopt. Het project verdween op de 'laat-ik-dat-ooit-eens-doen' stapel.
Het zou een trilogie worden en ik had al scenes en ideeën voor de latere boeken. Flarden. En niets voor het eerste boek verder. Ooit.

Ooit is een gevaarlijk wordt en betekend in mijn geval meestal 'nooit'. Ach, het scheelt maar een letter. Ook 'Leren Vliegen' verdween zo naar de achtergrond. Naar de krochten van mijn schrijfwerk, mijn ideeën.
Toen, op een avond begin 2014, was ik aan het bedenken hoe het was om daadwerkelijk iets af te maken, iets te kunnen (laten) uitgeven. Natuurlijk is dat altijd mijn doel geweest, maar ik had er nooit écht over na gedacht. Het was opeens... reëel. Maar dan had ik wel wat nodig om uit te geven natuurlijk.
Het was ondertussen half 12 en een verder bewijs dat ik soms toch best wel in staat ben om op dat soort tijden goeie ideeën op te brengen. Mijn gedachten gingen naar dat project van ruim een jaar terug. Leren Vliegen. Het project dat ondertussen op stapel 'ooit' lag. Maar dat was eigenlijk niet geschikt voor het doel. Ik wilde, om het tastbaarder te maken, zo snel mogelijk iets uit (laten) geven. En ik kon het niet maken om het begin van een trilogie uit te geven als ik niet zeker wist dat ik tijd zou hebben voor de rest. (Oh de wondere wereld van het onderwijs.) Als ik boek 1 zou schrijven dan zouden mijn potentiele uitgever (en lezers) uiteraard verwachten dat deel 2 en 3 snel zouden volgen. Een belofte die ik niet kon maken. Niet aanmezelf en zeker niet aan hen. Dus dat was een probleem.
Eigenlijk waren al mijn ideeën series, dus dat maakte het niet makkelijker.
Toen kwam dat briljante idee, die van het type dat ik er niet vaak heb en al helemaal niet om half 12 des avonds. Waarom zou ik er een trilogie van maken? Omdat ik die drie boeken al zo goed in mijn hoofd had? Omdat ik zelfs al een idee had waar die drie boeken over zouden moeten gaan? Deze twee dingen waren verre van waar, dus dat zou me niet tegen moeten houden. Het was echter wel erg radicaal om een trilogie het raam uit te gooien en er een enkel boek voor terug te krijgen.
Maar het werkte. Er één boek van maken was opeens heel logisch. Het was opeens belachelijk dat ik ooit had gedacht dat dit idee een trilogie zou kunnen worden. Te gek voor woorden.

Dus ik ben gaan plotten en gaan typen en aan het eind van de zomervakantie van 2014 had ik 30K woorden op file. Niet zoveel als ik had gewild, maar een mooi begin. Toen is het weer de ijskast ingegaan, maar dit keer bewust. Het ging de ijskast in omdat ik voor fantastels moest werken en moest plotten voor november. Het kwam niet op de enge stapel 'ooit'  terecht. En ja, nu ik nano achter de rug heb is het me gelukt om het weer op te pakken. (Al zal ik wat disciplinaire spreekwoordelijke schoppen onder mijn achterwerk moeten krijgen.)

Maar genoeg geleuterd over hoe dit project tot stand is gekomen! Waar gaat dit nou eigenlijk over?
Dat vindt ik een lastige vraag om te beantwoorden. Ten eerste omdat dat een lastige vraag is om over welk boek dan ook te beantwoorden, zeker je eigen. Ik ben ook wat huiverig om mijn plot het grote internet op te slingeren.
Er is altijd kans dat er iemand mee aan de haal gaat en dat zou ik zonde vinden. Ik weet dat hij/zij het niet zo zou doen als ik en dat ik nog steeds mijn eigen verhaal zou schrijven, maar het voelt wel naar. Hoeveel mensen zouden dat nou doen? Ik heb geen idee, maar dit is het internet... er is er altijd wel ééntje. (En ja, ik vindt mijn idee geniaal genoeg. :) )
Dus ik zal het sumier en vaag houden. Als ik verder kom in het proces zal ik vast wat meer loslaten.

Mijn boek speelt zich af in een fantasysetting, denk middeleeuwse fantasy. Maar de wereld zit in een overgang naar een meer steampunk achtige setting. De stoommachines zijn in opkomst en niet iedereen is even blij met hun komst.

De hoofdpersoon is een meisje met bijzondere krachten die wordt ontvoerdt. Ze wil graag weer naar huis. Ze wordt daarbij geholpen en tegen gewerkt door veschillende andere mensen.

Ik mik op dit moment een beetje op een wat jongere doelgroep, al niet te jong, zeg onderbouw middelbaar. Ik ga echter niet focussen op romantiek, maar wil gewoon een mooi avontuur vertellen.

Redigeerkriebels

Misschien herinner je je het nog wel, maar ik heb ooit eens een blogpost geschreven over hoeveel ik niet van herschrijven houdt.
Dan neemt niet weg dat ik de kriebels kreeg.

Zoals ik gisteren al zei, ik was de eerste helft van een verhaal aan het doorlezen zodat ik nu weer verder kan. En dat was... tenenkrommend?
Ten eerste kom ik spelfouten tegen. Zo. Veel. Spelfouten. *brr*
En ik kom allerlei dingen tegen die anders moeten. Deze scene moet meer spanning, deze scene is te kort... etc. Ik heb er notities van gemaakt, maar ik mag nog niet gaan switchen. Eerst afmaken, daarna editen. Ik zal de kriebels nog even tegen moeten houden.
Maar ik kan natuurlijk wel deze opmerkingen in mijn achterhoofd houden als ik verder ga.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of ik het zou kunnen zien, waar ik een pauze heb gehouden. Het is jammer dat ik het weet natuurlijk. Maar zou ik het verschil kunnen merken tussen vorige zomervakantie en nu? Een goeie vraag...

Verandering

Gisteren heb ik een blog geschreven over hoe ik de neiging had om héél véél dialoog in mijn verhalen te stoppen. Daar wil ik het nog een keer over hebben.

Ik ben namelijk een eerder project aan het nalezen geweest. Ik ga weer verder met waar ik gestopt was, dus ik wilde wel weer even weten hoe het zat.
Ten eerste is dat echt... zenuwslopend, maar daar wil ik het vandaag niet over hebben. (Morgen misschien.)
Nee, weet je wat echt opmerkelijk was? Een gebrek aan dialoog. Er zitten hele stukken in waarin mijn hoofdpersoon overdenkt wat ze aan het doen is. Dat is best interessant, aangezien ik gisteren nog had gezegd dat ik er teveel van had.
Zit er te weinig dialoog in dit project? (Leren Vliegen) Eerlijk gezegd zou ik het niet weten, het was voornamelijk het contrast wat me opviel.
Hoe Leren Vliegen eruit gaat zien is een zorg voor later. Ik moet het eerst nog eens afschrijven.

Maar het brengt me aan het denken. Misschien dat mijn zwakke punten in elk verhaal anders liggen. Of ik verander. Ik ga vooruit in mijn schrijverskunnen, al ga ik soms een beetje de verkeerde kant op?

teveel dialoog?

Zo tijdens Nanowrimo kom je achter je sterke en zwakke punten. Nu ik mijn verhaal in de ijskast heb gezet voor de komende tijd leek het me eens een geschikt moment om het te hebben over de mankementen ervan. Eén van de dingen die ik tijdens het herschrijven zal moeten oplossen.

Ik merk dat ik heel goed ben in dialogen schrijven. En dan bedoel ik niet persé dat ik goed ben in goede dialogen schrijven, maar voornamelijk dat ik goed ben in veel dialoog schrijven.
Beschrijving is één van de dingen waar ik minder goed in ben. Dat ligt heel erg aan de manier waarop ik de wereld zie en onthoud. Ik zou niet eens kunnen beschrijven hoe mijn kamer eruit ziet... (Misschien moet ik dat eens doen als oefening...)

Hoe dan ook, mijn verhaal bestaat denk ik voor 50% uit dialoog en dat is iets waar ik toch eens hard aan moet werken.

In de ijskast

Gisteren heb ik de ruwe versie van 'Fragmenten 1: het bos' eindelijk afgetypt. Nu heb ik nog wat opmerkingen bekeken en wat karakterbeschrijvingen getypt. Het verhaal gaat nu voor onbepaalde tijd de ijskast in.
Ik moet het verhaal hoe dan ook laten rusten. Maar daarnaast is er een belangrijke reden dat ik nog niet kan herschrijven.

Zoals je misschien aan het nummer kunt zien, het wordt het eerste deel in een serie. Het heeft een afgerond plot, maar ook een rode draad die absoluut niet afgerond wordt. Ik weet wel ongeveer waar die rode draad heengaat, maar de details weet ik nog niet. Voordat ik dat goed weet kan ik niet gaan herschrijven want dan zullen er inconsistenties in blijven zitten. Dus dat laat ik maar even wachten.

Gelukkig heb ik genoeg andere verhalen om aan te werken. Zie daarvoor mijn projecten-pagina. Ik heb eigenlijk wel zin om me weer met andere projecten bezig te houden.

af!

Kwart over twee. Over een kwartier moet ik weg richting Utrecht.
Maar ik heb het af! Ik ben blij!

Toegegeven, de laatste beetjes zijn wat rafelig, wat... snel. Maar het staat er. Dat komt wel weer goed bij het herschrijven/redigeren. Ik heb dan sowieso een hoop werk te doen. Maar dat komt later, het is nu tijd voor iets nieuws!
Of eigenlijk iets ouds wat nieuw moet worden.

schrijfoefening: gevoel

Ik houd van de regen. Het heeft iets... Ik zou 'verfrissend' willen zeggen, maar dat spreekt voor zich.

Vandaag had ik weer een bui dat ik me nergens op kon focussen. Ik was het rond half 5 zo zat dat ik mijn fiets heb gepakt en gewoon een stukje ben gaan fietsen, ondanks de regen, ondanks het feit dat het eigenlijk al donker was. Ik weet niet waarom, maar het beviel me prima.
Het is je misschien niet ontgaan, maar er is nogal wat water gevallen vandaag. Dat was toen wel redelijk over, maar het bleef nogal vochtig. Ik vond het niet erg.

En ik kan niet zeggen waarom. Ik kan niet beschrijven hoe het voelde. Ik zou het willen, want als ik kan beschrijven wat ik voelde, dan kan ik beschrijven hoe mijn karakters zich voelen.

Dus hierbij mijn voornemen en direct een schrijfoefening. Ik moet letten op wat ik voel en waarom. Ik moet beschrijven hoe ik me voel zonder het gevoel daadwerkelijk uit te drukken. Makkelijker gezegd dan gedaan, want voor vandaag lukte het me niet meer.

'Don't quit your day job'

Het is een uitspraak die ik weleens ben tegengekomen in de wijde wereld van het internet. En misschien zelfs wel daarbuiten, maar daar kom ik eerlijk gezegd wat weinig.
'Don't quit your dayjob.'
De uitspraak wil eigenlijk zeggen dat je je baan nodig blijft hebben als schrijver. Hieronder leg ik uit waarom ík het met de uitspraak eens ben wat betreft mezelf.

Sowieso zul je aan het begin van je schrijfcarrière geen cent verdienen. Zelfs al ben je bezig met de ultieme bestseller die de hele wereld overgaat én een filmcontract of twee oplevert, dan nog zul je dat boek eerst moeten schrijven en terwijl je dat doet krijg je nog geen cent.
(Ok, er zijn misschien een paar enkele gevallen waarin een uitgever het al zo'n goed idee vind dat je betaald krijgt, maar laten we daar voor het gemak maar niet vanuit gaan.)
In die periode dat je schrijft zul je echter wel moeten blijven eten, je zult je computer en je notitieboekjes moeten betalen. Je zult gasrekeningen en waterrekeningen en elektriciteitsrekeningen en andersoortige rekeningen krijgen. En daar moet je wel het geld voor hebben. En daar heb je die 'day job' voor nodig. Je zult dan echter niet een volledige werkdag aan je schrijven kunnen besteden en dus langer over je boek doen.
Er is in Nederland natuurlijk een sociaal vangnet voor als je geen baan hebt, maar dat gaat gepaard met een sollicitatieplicht en een re-integratie enzovoorts, en ik weet niet of de bijbehorende stress je veel gaat helpen. Maar van mij mag je dat ook proberen, ik zou niet durven te beweren dat mijn manier de beste is. Iedereens leven is anders, en dat is maar goed ook.

We gaan verder in de tijd. Je droom is in ieder geval gedeeltelijk uitgekomen. Je hebt je boek geschreven, geredigeerd, nog een keer gelezen, nog een keer geredigeerd. Je hebt het laten proeflezen, je hebt het nog een keer geredigeerd. Hoe dan ook, je hebt het boek af! Je hebt een uitgever gevonden, of je bent voor de POD optie gegaan óf je hebt het helemaal zelf uitgegeven. Je boek wordt verkocht. Je eerste royalties komen binnen. Maar helaas zul je moeten constateren dat je er niet van kunt leven. Dat is prima, je bent pas debutant. Je bent nog niet bekend, maar dat komt nog wel. Maar tot die tijd zul je die 'day job' toch nog nodig hebben om te kunnen eten enzo.
En hier moet ik eerlijk zijn. Het kán dat dit blijft. Misschien is je doelgroep te klein, misschien is je boek toch niet het beste wat er op de markt is, misschien bereik je je doelgroep niet... Het kan, dat is de harde werkelijkheid.
(Gelukkig ben je met je tweede boek bezig en dat wordt sowieso beter!)

Het kan ook heel goed gaan. Je wordt bekend, je wordt beroemd! Je kunt leven van het bedrag wat je royalties opleveren. Time to quit the day job! Wat mij betreft nog steeds niet. Schrijven is een vrij eenzaam beroep, met uren achter je bureau, nog meer uren achter je raam terwijl je naar buiten staart. Ik ken mezelf... dan komt er waarschijnlijk ook niets nuttigs meer uit mijn vingers. Ik denk dat ik voornamelijk een baan zou hebben voor die reden. Om in een ritme te blijven, om iets te doen te hebben tussen het schrijven door. Om inspiratie uit te halen.
Maar dat ben ik, dat is mijn keuze.

motivatie en voornemens

Zaterdag is de TGIO-party, de Thank God It's Over party. Dit slaat op Nanowrimo, waarvan we allemaal blij zijn dat dat tempo niet meer hoeft.
Toch?

Ik heb dat verhaal nog steeds niet af, en ik had me nog zo hard voorgenomen om dat zo snel mogelijk te doen. De motivatie is er een beetje vanaf nu ik de 50K deadline niet meer boven mijn hoofd heb hangen. Dat was natuurlijk een harde deadline, daar kon ik niet onderuit. Als ik de 50k niet zou hebben gehad op 30november dan zou ik mijn verhaal niet hebben kunnen valideren en had ik niet kunnen winnen.
En nu? Ik moet nog wat schrijven en zoveel is het niet echt meer. Ik heb een nieuwe deadline van 15december waar ik mijn ruwe versie af wil hebben én een aantal opmerkingen wil verwerken. (De meest duidelijke, de opmerkingen in de trant van: 'dit woord is stom'). Maar dat is geen harde deadline. Wat maakt het uit dat ik dat niet haal? Het kan de 16e vast ook nog af, verder heb ik nog de tijd, want zoveel werk is het niet.

Je raadt misschien al, dat schiet niet op. Op deze manier ga ik het niet afkrijgen. Dus ik heb extra motivatie nodig.
Het helpt vast al een beetje als ik tegen mezelf zeg dat ik de deadline moet halen, want waarom zou ik anders een deadline hebben gemaakt? Als ik deze deadline niet haal, dan ga ik de rest ook niet halen, dan krijg ik nooit meer wat af. - Ik geef toe, dat is wat dramatisch. Maar in essentie werkt dit voor mij wel zo. Ik blijf dingen uitstellen. En dit keer gaat dat anders! Dat is waarom ik die deadline zo graag wil halen!

Maar er is nog iets. Die bijeenkomst van zaterdag. Het zou zo mooi zijn als ik daar kon zeggen dat ik het verhaal ook af had. Zou me dat lukken? Voordat ik weg moet op zaterdag het verhaal af hebben? Een redelijke deadline, los van mijn studie.
Want mijn studie eist helaas een hoop van mijn tijd en vooral energie. Desalniettemin heb ik de avonden over en ben ik op dit moment vastbesloten om die tijd nuttig te besteden!

het nut van een dagboek

Ik houd sinds juli een dagboek bij. Ik heb dat wel eens eerder gedaan, maar hield het jammer genoeg nooit zo vol. Ik heb het halverwege dit jaar toch maar weer eens geprobeerd, en het bevalt me prima.

Waarom zou je een dagboek bijhouden? Dit heeft verschillende nutten.
1. Het meest duidelijke doel is dat je achteraf kunt nalezen wat je hebt gedaan.
Wil je na een jaar nog weten wanneer je iets hebt gedaan? Je kunt het nalezen. Ben je benieuwd naar wat je hebt gedaan op een gegeven dag, je kunt het nalezen.
Ben je over 20 jaar beroemd en wil je een autobiografie schrijven? Dan heb je gelukkig al je onderzoek in de kast staan.
2. Een veel belangrijker punt voor mij is dat het me in staat stelt om mijn hart te luchten. Een dagboek stelt me in staat om alles te zeggen wat ik wil, zonder me zorgen te maken over de ander. Want een dagboek heeft geen gevoel. Ik kan alles erin schrijven en dan ben ik het in ieder geval kwijt. Het stelt me andersom ook in staat om mijn blijdschap te delen als er even niemand in de buurt is om het aan kwijt te kunnen.
3. Dit is een onderdeel wat ik niet vaak gebruik, maar wel iets wat ik me steeds voorneem. Je kunt er een situatie mee omschrijven. Zit je in de trein niets te doen? Schrijf op wat je ziet. Welk landschap schiet je voorbij? Wat voor mensen zitten in de coupé? Hoe voel je je? Wat hoor je? Wat ruik je? Enzovoorts. Dit is goede oefening om een (soortgelijke) situatie bij je karakters te beschrijven.

Die van mij is nu na een halfjaar alweer bijna vol... tijd voor een nieuwe.

Hoeveel kost een boek?

Een tijd geleden heb ik op mijn Facebook een link geplaatst naar een filmpje van de KRO rekenkamer, over hoeveel een boek nou eigenlijk kost.
Een vriend van me merkte terecht op dat er nog een hele hoop onbeantwoord blijft, maar desalniettemin vond ik het een leerzaam en interessant filmpje. Ik had me nooit écht gerealiseerd wat er allemaal moet gebeuren voordat een boek in een winkel licht.
Dat het geredigeerd en gespelcheckt moet dat snap ik. Dat iemand een cover moet maken was voor mij al iets meer een verassing. (Wat dacht ik dan? Nou dat zo'n ding uit de lucht kwam vallen natuurlijk.) Eigenlijk had ik er gewoon nog niet over nagedacht. Dus in dat opzicht was het een interessant filmpje.

Nu lees ik het artikel wat er bij hoort, of althans ook op de site van de rekenkamer staat. En ik val stijl achterover. Ojee...
Goed, ik vrees dat ik het niet meer over schrijven ga hebben in deze blogpost, want mijn tweede natuur als wiskundige komt boven. Dat is de kant van me die erg boos wordt als iemand verkeerd met getallen omgaat. En voor de rekenkamer vind ik dat toch wel erg triest.
Wat hebben ze gedaan?

Bekijk het volgende tabelletje wat in het artikel staat:

De bron van dit plaatje is 'http://statischecontent.nl', een site waar ik niet bij kan. (403-forbidden)
Of dat betekend dat deze bron niet van de rekenkamer komt weet ik niet, maar het maakt ook niet veel uit. Ze hebben het duidelijk ook niet nagerekend of zelfs maar aandachtig bekeken.

Ik wil het eens hebben over BTW. Wat is BTW?
Dat is de zogenaamde Belasting Toegevoegde Waarde. Als je een product koopt moet je een percentage daarbovenop aan de staat betalen. Dat percentage is 6% of 21% afhankelijk van wat voor product het is.
Als je een papieren boek koopt, btw-tarief is 6%, dan betaal je dus 100% voor het boek en daarbovenop nog eens 6% aan de staat. Je betaalt dus 106% in totaal.
Kijk nu eens naar het tabelletje van het fysieke boek. Als je alle bedragen netjes bij elkaar optelt (inclusief de btw) dan kom je inderdaad netjes op een tientje uit. Maar dat tientje is 106%, niet 100%. Je betaalt aan btw dus: (10/106)*6=0,56 ofwel 56 cent. Er mist dus 4 cent in het tabelletje.
Dat, of die 10 euro is exclusief btw, in welk geval je dus 10.60 voor je boek betaalt en er 60cent mist uit de berekening.
Ga ik echt zitten mierenneuken op centen? Ja... noem het beroepsdeformatie als je wilt.
Maar het ergste moet nog komen. Kijk eens naar de e-book kolom. Kijk eens goed naar die btw.
2.10 euro. E-boeken vallen onder het 21% tarief, dus dit is netjes de btw van een boek van 10 euro, waar je dan 12.10 euro voor betaalt in de winkel. Waar die 7,50 vandaan komt? Geen idee.
Behalve dat je dat bedrag krijgt als je alle andere bedragen bij elkaar optelt, inclusief de btw van dat boek van 10 euro...

De tekst er vlak onder praat over de 'oorspronkelijk' prijzen van de boeken als: 9.40 voor het fysieke boek (btw is dan 9.40*0.06=0.56) en 5,40 voor het e-boek (btw is 5,40*0,21=1,13).
Met andere woorden, ik heb geen idee meer hoe ze dit bedoelen... ik geloof eigenlijk niet dat zij het weten.
Dit valt me toch best tegen van een programma wat zich de Rekenkamer durft te noemen...

Schrijven in het Nederlands

Ik ben gewend om veel Engelstalige fantasy te lezen. Dit heeft redenen die ik graag een keer uiteen zet, maar daar zal ik jullie nu maar niet mee vermoeien. Het effect is echter dat ik moeite heb om in het Nederlands te schijven.

Ik kan het wel. Ik ben in Nederland geboren en getogen (op die paar jaar Duitsland na dan) en spreek de taal vloeiend. Toch is schrijven in mijn eigen taal moeilijker dan ik dacht.

Een vriend van me las ooit eens een verhaal van mij en vroeg mij of ik gewend was om in het Engels te schijven/ te lezen. Hij kon het merken.

De interessante vraag uit dit alles is: Hoe kan dat? Hoe kan het dat ik vloeiend Nederlands spreek, maar niet natuurlijk in het Nederlands kan schrijven?
De oorzaak is duidelijk, ik lees (te) veel in het Engels. Maar hoe kan het dat dat zoveel effect heeft op mijn moedertaal?

Eén van de dingen waar het in mijn idee aan zou kunnen liggen is het gebruik van uitdrukkingen. Ten eerste bouw ik zinsconstructies die in het Engels kunnen, maar in het Nederlands gewoon fout zijn.
Maar het gaat verder dan dat. Het gaat om woorden die je in het Nederlands zou kunnen gebruiken, maar niet in het Engels te vertalen zijn en daarom ook nooit te lezen in Engelstalige boeken (of hun vertalingen trouwens. – Hier wilde ik dus eerst 'wat dat betreft' i.p.v. 'trouwens' typen, wat volgens mij weer zo'n anglicisme is.)

Ik heb zojuist 'nou en of' in mijn verhaal gebruikt. Ik zou zo snel niet weten hoe je dat naar het Engels zou moeten omzetten. Ik twijfelde nog. Kan ik dit gebruiken? Is dit niet te... ja wat eigenlijk? Te Nederlands? Dat kan niet, ik schrijf tenslotte in het Nederlands.

over spelling

Het is altijd mooi om erachter te komen dat je ergens in vooruit gaat.

Ik ben dyslectisch, licht dyslectisch zoals dat bij mij op school heette. Dat betekende in de praktijk voornamelijk dat ik den mooie grote D boven mijn toetsen kon zetten en dat docenten dan niet zouden letten op mijn spelling - of er in ieder geval geen punten aftrek voor in rekening brachten.
Dit kan in het 'echte leven' helaas niet. Helaas, maar wel begrijpelijk. Daar maakte ik me eerder wel zorgen over. Hoe moest ik nou als schrijver de wereld in als ik de Nederlandse spelling niet eens beheers? Een moeilijke kwestie.
Uiteraard zijn er altijd mensen die je kunt vragen om jouw stuk te lezen, mensen die wellicht beter zijn in spelling dan je zelf bent. Maar het zou zo veel beter zijn als ik het direct goed deed.

Maar er was hoop! Met dank aan spellingcheckers zie ik direct wanneer een woord fout is. Ik ga dan meteen terug om te kijken hoe het wel moet en waarom. Hier en daar moet ik het even opzoeken of navragen, maar meestal staat het woord er na afloop goed in.
Omdat ik tijdens het schrijven mijn spelling in de gaten houd kom ben ik constant bezig om mijn spelvermogen te verbeteren.
Ik merk nu dat dat zijn vruchten begint af te werpen. Ik zie nu al zelf wanneer een woord fout is en woorden die ik eerder veelvuldig fout deed doe ik nu in één keer goed. Ik ben trots op mezelf!

inspiratie: Pinterest

Waar haal ik mijn inspiratie vandaan?
Eén methode, die ik hier vandaag zal bespreken, is Pinterest.

Voor wie het niet weet:
Pinterest is een site waar je plaatjes op kunt pinnen. Aan zo'n plaatje zit dan de oorspronkelijk site gekoppeld zodat je ook kunt opzoeken wat het plaatje betekend.
Mensen gebruiken het bijvoorbeeld om een maaltijd te pinnen, wat tergleidt naar het recept, of ze pinnen een mooi sieraad met de site waar je hem kunt kopen. Er zijn vast allemaal andere toepassingen te bedenken.
Dit alles pin je op een bord met een thema en dat kunnen andere mensen dan weer volgen. En jij kunt borden volgen die overeenkomen met jouw interesse. Zo kun je elke dag weer nieuwe pins ontdekken. Dat is het idee.

Ikzelf gebruik het om mooie plaatjes te pinnen (en eerlijk gezegd kan het mij niet zoveel schelen wat er achter zit). Ik volg een hele hoop borden met plaatjes die mij inspireren en die pin ik dan op mijn inspiratiebord. Ik heb weleens inspiratie gekregen door 'fantasy' in de zoekbalk in te voeren. Ik kijk dan wat bij de plaatjes rond en probeer te bedenken waar ze over gaan. Als ik op zoek ben naar iets met een sfeer, dan probeer ik bijvoorbeeld 'fantasy dark', enzovoorts
Deze methode heeft me al vele malen verder geholpen als ik vast kom te zitten.

Een waarschuwing is echter op zijn plaats. Ik kom er weleens achter dat ik al een uur aan het browsen ben. Elk interessant plaatje leidt weer naar nieuwe plaatjes die ook allemaal interessant zijn.
Zo ben al snel heel veel tijd kwijt die ik eigenlijk in mijn typwerk had moet stoppen.

Iets laten zien...

mogelijke cover?

Weet je wat ik vervelend vind?
Dat ik eigenlijk vrij weinig kan laten zien op mijn blog hierzo. Ik kan jullie vertellen over moeilijkheden die ik tegenkom. Ik kan artikels op het internet bespreken en mijn mening geven over duizendenéén onderwerpen. Maar als je dan vraagt: Maar wat heb je dan bereikt vandaag, Likaiar? Dan moet ik je het antwoord schuldig blijven. Ik kan je vertellen hoeveel woorden ik heb getypt, als ik het bijgehouden heb. Maar wat ik nou echt bereikt heb vandaag? Tja...

Mijn verhaal is verder af dan het gisteren was. Dat kan ik je vertellen.
Wat er precies instaat, in dat kleine stukje van het grote geheel, dat moet ik je dan weer schuldig blijven. Ooit, ooit zal het boek afzijn en dan zal ik zeggen: Kijk, ik kan iets laten zien.
Tot die tijd zal ik het maar houden bij mijn overpeinzingen van het schrijversvak en hier en daar wat tekeningen/ illustraties.

Over Focus

Eén van de grootste problemen waar ik tegenaan loop tijdens het schrijfproces is focus. Ik ben constant bezig met nieuwe dingen. Als ik éénmaal op gang ben met het één dan komt er altijd wel iets nieuws in beeld dat ik wil doen.
Dit is één van de redenen dat ik Trello gebruik om kaartjes te maken van alles wat ik wil en moet doen.  (Ik zal nog weleens een blog posten over hoe ik Trello gebruik.) Het geeft me de mogelijkheid om een kaartje te maken van iets wat ik wil doen, zodat ik het daarna uit mijn hoofd kan zetten.
'Kan'. Of het lukt is een heel ander probleem.

Mijn huidige project is mijn nanoproject van vorige maand, 'Fragmenten'. Ik wil een eerste versie af hebben voor half december, zoals ik al eens heb gezegd. Toch is die deadline misschien nog niet sterk genoeg. Ik blijf afgeleid raken door andere projecten die ik ook wil doen.

Ten eerste is er de 'zin en waanzin' wedstrijd, die me erg cool lijkt. Het idee is dat  je iets schrijft en het online zet. Dan kunnen mensen kritiek leveren zodat je je stuk kunt verbeteren. Het lijkt me echt heel cool om mee te doen, maar... Ik dacht aanvankelijk dat het thema 'zin en onzin' was (ik lees blijkbaar een beetje scheel) en ik had een mooi plot bedacht. Toen zag ik dat het 'waanzin' moest zijn en toen ging het hele idee niet meer door. Dat hoeft niet te betekenen dat ik moet opgeven, maar ik moet eerlijk zijn. Ik heb meer projecten te doen. (Zoals dat van vorige maand.)
Ten tweede ga ik na Fragmenten weer verder schrijven aan een eerder project, 'Leren Vliegen' en dat begint al een beetje mijn aandacht vast te houden, alhoewel dat nog meevalt. (Ik weet niet of dat goed of slecht is eerlijk gezegd. Ik kan ook zeggen dat het tegen valt.)
Ten derde wil ik mijn Fantastels inzending van vorig jaar (2013) bewerken. Dat idee zit al wel sterk in mijn hoofd en zeurt om aandacht. Ik heb vandaag een schets voor een mogelijke cover gemaakt in plaats van aan Fragmenten te werken.

Het is niet erg om zo af en toe een ander project erbij te pakken als je daar wel inspiratie voor hebt, maar als je daarbij uiteindelijk niets af krijgt moet je streng tegen jezelf zijn. Mijn tijd is helaas eindig, mijn aandachtsspanne... heel erg eindig.
Ik laat daarom de 'zin en waanzin' wedstrijd schieten. Dat is een keuze waar ik misschien niet helemaal blij mee ben, maar ik denk dat mijn andere projecten het waard zijn om die keuze te maken. Wat betreft de overige twee afleiders, die laat ik. Die ben ik zeker van plan te doen. Al zal ik vaker strenger tegen mezelf moeten zijn en me afvragen of het dan ook echt nú moet.
Morgen weer een dag aan 'Fragmenten' werken. Misschien krijg ik het in het weekend wel af als ik er hard aan ga zitten. De mogelijkheid was er tenslotte afgelopen weekend al, maar toen raakte ik afgeleid...

Over de huiswerkslet en inspiratie

Dit is een verhaal over de dag (3 november 2014) dat mijn spellingschecker vond dat 'huiswerkset' geen echt woord was en dat uiteraard 'huiswerkslet' moest zijn
Dit bracht me toch wel aan het denken... Wat is een huiswerkslet eigenlijk?
Is dat een vrouw die huiswerk zo ontzettend cool vindt dat ze niets anders doet?
Of vind ze anderen die veel huiswerk maken juist ontzettend cool?

Eigenlijk heb ik weinig interesse in de huiswerkslet, niet mijn stijl om over zoiets te schrijven. Veel interessanter vind ik het feit dat inspiratie blijkbaar in kleine hoekjes zit. Zelfs in de spellingchecker van firefox blijkbaar. Om deze reden zorg ik dat ik ten alle tijden een noteboekje bij me hebben. In mijn smartphoneloze bestaan is dat een papieren noteboekje.
Inspiratie over projecten waar ik mee bezig ben gaan vervolgens in evernote of in het projectfile. Inspiratie die ik nog niet kwijt kan of ideeën voor nieuwe verhalen gaan in mijn plotblik.

Leven na Nano

Ik moet toegeven, ik ben toch wel een beetje uitgeput. Ik heb gisteren een sprint getrokken en dat hakt er kennelijk toch wel in.
Het grote gevaar wat ik loop, zo na het halen van een deadline, dat mijn blijdschap en euforie zo groot zijn dat ik verder niets meer doe.

Maar ik heb tegen mezelf gezegd dat ik mijn verhaal af wil maken voor half december. Als ik dat nu niet doen, wanneer dan wel? Dus ik moet blijven schrijven.
Vandaag ging echter niet. Ik wilde vanavond aan het werk gaan, maar toen raakte ik met iedereen in gesprek en was het opeens over 10en en was het nodig bedtijd.

Ik wilde nog wel even mijn plotblik delen. Aan het begin van de maand zat er maar één briefje in, gedurende de maand is dit aangevuld tot 10. Ik heb geen idee meer wat ik er in heb gestopt, maar dat hoeft ook niet. Als ik een keer iets nodig heb dan laat ik me gewoon verassen!

dag 30: 50.458

Ik werd vanmorgen wakker met twee gedachten (wat betreft NaNoWriMo):
1. -> Ik loop achter, maar 3K moet ik kunnen halen. Ik ben immers begonnen met 5K op de eerste dag.
2. -> Misschien red ik het zelfs om mijn verhaal af te maken.

Ik kwam echter pas om negen uur mijn bed uit, en ik had nogal wat tijd nodig om op gang te komen en me daadwerkelijk te douchen en aan te kleden. Al met al begon ik pas om 12.00 met schrijven.
Dat liet ik me echter niet tegenhouden om de gedachten van eerder te ontkrachten. Vol goede moed ging ik aan de slag.
Ik had onder de douche een plotpunt bedacht dat ik eerst even moest uitwerken en ik had nog steeds één grote vraag over.

Het antwoord daarop was achteraf heel makkelijk en de woorden vlogen uit mijn vingers. Om vijf uur keek in op mijn woordaantal en ik zag dat ik het gehaald had. Ik ben er erg blij mee
Ik heb nog wat doorgeschreven, want ik had als doel mijn verhaal af te maken. Maar alhoewel ik dichtbij ben kon ik het niet meer opbrengen om er nog een paar uur aan te zitten. Ik had mezelf nog een halve maand gegeven. Ik verwacht niet dat ik die nog helemaal nodig heb, maar het is goed om weer wat rust te krijgen. Kan ik ook weer wat andere projecten bekijken.
1. kwam uit, 2. helaas niet. Morgen weer een nieuwe dag.

WINNER!!

Zo, die is weer binnen! Mijn verhaal is echter nog niet af, maar ik ben in de buurt, dus ik ga proberen om dat toch nog voor elkaar te krijgen vandaag!
Maar dit is al een hele mooi prestatie voor vandaag, voor de maand!

dag 29: 47040

Na mijn euforie van gisteren dat ik weer bijliep ben ik vandaag weer gaan achterlopen en fors ook. Ik had het fors drukker dan ik had verwacht en kwam pas iets na half 12en aan schrijven toe. Dan vind ik dat ik het toch nog best aardig heb gedaan.

Ergens heb ik er wel vertrouwen in dat ik morgen mijn verhaal (bijna) af kan maken. Ik werkt nu toch wel naar een confrontatie toe. Ik moet alleen nog antwoorden verzinnen voor twee belangrijke plotpunten, dus dat wordt interessant...

schrijfoefening: neem je karakter te gast

Wat doe je als je vastloopt? Wat doe je als je even niet meer weet hoe het zit? Hoe kun je je karakter beter leren kennen?
Een blogpost bedoeld om dit soort vragen te helpen beantwoorden. Werkt dit voor jou? Ik zou het graag horen. Werkt het niet? Dan hoop ik dat een andere oefening je wel helpt en ook dat wil ik graag horen. Suggesties? Ik zou het graag horen.

Deze oefening is bedoeld om je karakter te leren kennen en (in bepaalde gevallen) de wereld van je karakter te leren kennen. Hoe? Door je karakter bij jou thuis uit te nodigen.

De bel gaat en hij/zij staat opeens op de stoep. Wat doe je? Heb je eigenlijk wel zin om je karakter in huis te hebben? Waarom niet? Zou je de keus hebben?
Wat gaan jullie als eerste samen doen? Gaan jullie uit eten of heb je genoeg in huis voor jullie beiden? Waar slaapt hij/zij? Wat zou je karakter van jou huis vinden? etc.
Wat gebeurd er als je met je karakter naar buiten gaat? Wat vind hij/zij vreemd of normaal?

Zo leer je je karakter kennen door zijn/haar reacties en je leert diens wereld kennen doordat zij/hij bepaalde dingen bij jou wel of niet zou herkennen.

Dag 28: 46696

Een van mijn plotlijnen heeft een einde gekregen en dat werd tijd ook, ik heb er nog genoeg over.
Ik begin toe te werken naar een alles-gaat-mis-moment waar eindelijk iemand het dorp moet redden. Of 'iemand'? Meer een samenwerking van meerdere personen. Hoe ik dat ga vormgeven weet ik dan weer niet. Ik kom er wel op morgen of overmorgen.

Ik voel al aankomen dat ik na zondag nog niet klaar ben met het verhaal, ook al weet ik zeker dat ik de 50K ga halen. Ik geef mezelf tot half november om het verhaal daadwerkelijk af te werken. En dan moet er (later) een forse herschrijfronde overheen. Ik ben er een beetje een inconsistente bende van aan het maken.

Veel beter nieuws is dat ik vanaf vandaag weer bij ben! (Dat mag ook wel, want zoveel dagen heb ik niet meer over.) Misschien krijg ik het verhaal nog wel af als ik zondag een sprintje trek.

dag 27: 44469

Wat? Dag 27?
Dat betekend dat ik na vandaag nog maar drie dagen overheb. Dat is best eng.
Dit was zo'n beetje het eerste wat me te binnen schoot vandaag. Dit is eng om twee redenen. De eerste is vrij duidelijk, aangezien ik de afgelopen dagen alleen nog maar meer ben gaan achterlopen en niet minder. Ik moet binnen 4 dagen mijn wordcount ophalen!
Ik heb er echter alle vertrouwen in dat dat gaat lukken.

Een veel groter probleem is de staat van mijn verhaal. Nee, het is geen absolute ramp geworden. Nou moet je daar wel heel erg hard je best voor doen... of is het niet je best voor doen. Hoe dan ook: mijn verhaal gaat nog zoetjes aan de goede kant op. Er sluipen wel hier en daar wat inconsistenties in, daar maak ik dan een notitie van en ik ga door met typen. Ik kom uiteindelijk wel waar ik heen wilde. De vraag is echter wanneer.
Ik heb mezelf al uit voorzorg tot half december gegeven om er een eind aan te breien. Ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in dat dat gaat lukken.

Ik heb nu wat van mijn achterstand ingehaald (zo'n 200 woorden) en ben daar best blij mee. Morgen verder!

Facebook

Ik heb een facebook-pagina voor mezelf aangemaakt: https://www.facebook.com/likaiar

dag 26: 42553

Een hele late update, het is immers al de volgende dag. Gisteren had ik echter een beetje knipperlicht internet, dus het moet maar zo.
Ik ga het ook kort houden, ik steek deze energie op dit moment liever in mijn wordcount want ik loop weer iets verder achter :(
Vandaag wil ik bijkomen! Doel: 2500 woorden

woordtrucjes tijdens nanowrimo

Ik hoor vaak van mensen dat ze bepaalde woordtrucjes uithalen tijdens nanowrimo. In het engels kun je denken aan het verschil tussen 'he is' en 'he's' - dat scheelt je een woord. In het nederlands heb je bijvoorbeeld het woord realiseren, wat wederkerend is, en het woord beseffen, wat niet wederkerend is. Dezelfde betekenis, ander woord aantal.

Heel handig allemaal, maar ik moet me afvragen: Ben je dan je doel niet uit het oog verloren?
Wat is je doel? 50K typen? Dat kan ik. Gewoon deze blogpost een paar keer copy-pasten en hoppakee.
Maar dan heb ik geen boek. Ja dat klopt. 50K is niet mijn doel. Het is enkel een manier om mijn doel te meten. Mijn doel is een boek schrijven. Een doel wat ik deze maand ook daadwerkelijk probeer te halen, want als ik eerlijk moet zijn, dat is me de afgelopen twee jaar niet gelukt.
Ik had wel 50.000 woorden, maar geen afgerond verhaal.

Dus wat leveren die woordtrucjes je dan eigenlijk op? Ik houd me er dan ook maar niet mee bezig. Maar dat is uiteraard mijn keus.

dag 25: 40958

Vandaag eindig ik weer met een klein beetje meer achterstand helaas. Ik zou graag willen doortypen, maar ik val boven mijn toetsenbord in slaap en moet vrij duidelijk naar bed.
Ik ga morgen wat sprintjes trekken en proberen bij te komen!

Onverwachte wendingen in mijn Nano Project

Wat er allemaal gebeurd tijdens november:
- Mijn hoofdpersoon is aardiger dan ik dacht, al is hij hier en daar té aardig voor wat ik met hem wil. Daar gaan we in een herschrijfronde eens iets aan doen.
- Sommige karakters zijn gewoon te koppig om wat te doen... Ik zou bijna trots op ze zijn als ze niet zo ontzettend irritant zouden zijn.
- Ik heb opeens een godin extra, die zag ik niet aankomen. Of is ze toch een demon.
- Ik ben dimensies aan het stapelen.
- Ik snap het niet meer...

Al met al loopt mijn plot best aardig...

dag 24: 39337

Vandaag ging alvast stukken beter dan gisteren. Ik heb vanmorgen nog wat woordjes getypt bij mijn moeder aan de keukentafel voordat ik de grote reis ging ondernemen naar mijn eigen stad. Een veel grotere winst heb ik tijdens de treinreis zelf gewonnen. In de trein heb je niet bijster veel te doen, en ik heb mezelf verboden om wifi in de trein te gebruiken – ik heb het tenslotte eigenlijk niet nodig. Op andere dagen, tijdens andere treinreizen, komt het weleens voor dat ik liever uit het raam staar en dagdroom, andere dagen wil ik nog weleens lezen. Maar vandaag was ik voldoende gemotiveerd om te typen. Ik zat nog midden in een scene, dus dat was makkelijk, maar tijdens het typen van de scene bedacht ik me al waaar de volgende over zou gaan.

Mijn probleem van gisteren blijft echter. Ik weet nog steeds niet welke antwoorden ik moet gebruiken om mijn vragen mee te beantwoorden. Ik weet nog steeds niet wat er gebeurd is met de setting om een vervloeking te zijn geworden. Ik weet nog steeds niet wat er is gebeurd met één van mijn karakters zodat ze is geworden wat ze is... (Dit is vrij lastig te zeggen zonder mijn plot weer te geven...) Dit moet ik allemaal bedenken en ik weet niet helemaal waar ik moet beginnen.
Maar dat was vandaag nog niet belangrijk. Vandaag kon ik typen met wat ik had. En ja, stukje bij beetje ontdek ik zelf wat er aan de hand is, net als de lezer. Ik moet hier achteraf hard doorheen met een corrigeerstift, want op deze manier krijg je snel continuïteitsfouten. Dat maakt niet uit, zolang ik dat verhaal nu maar op papier krijg. (Zie ook mijn kwaliteit vs kwantiteit post).

Voordat ik in Schiphol was had ik de 1700 gehaald, waarmee ik de rest van de reis en van de dag overhield om (een deel van) mijn achterstand in te halen.

dag 23: 36033

Het voornemen was goed. Ik zit alleen nog steeds met hetzelfde probleem als van de week.

Het probleem is dat ik even niet weet wat ik verder moet. Ik weet ongeveer waar ik heen wil, maar waar ik vandaan kom is niet helemaal duidelijk. Ik heb een hele hoop vragen gesteld en ik heb een hoop mysterie gekweekt, maar ik weet zelf de antwoorden nog niet zo goed. Ik weet een deel van het antwoord, dus ik weet wel hoe ik er cryptisch omheen moet werken, maar als ik de antwoorden moet geven... Tja, dan loop ik dus vast.

Het ging 's avonds beter en ik heb er net iets meer dan 1700 woorden uit gekregen. Ik loop nog steeds achter, maar in ieder geval niet meer dan ik al deed. Morgen beter?

Brave New Books en mijn korte verhalen

Ik zat laatst op bol.com te browsen en mijn aandacht werd weer eens getrokken door Brave New Books, het POD platform van bol.com zelf.
En nu wil ik iets erop zetten.
Ik ben een impulsief persoon, dus ik mag het van mezelf nog niet. Niet voordat ik een plan heb hoe ik het aan ga pakken, en dan nog niet voordat ik daar minstens een maand of twee overheen heb laten gaan. (En ik zal moeten onderzoeken of BNB wel de beste keus is...)

Ja, maar Likaiar, dan moet je wel eerst wat hebben óm uit te geven. *Kuch* Goed punt, heel erg goed punt. Zoals je op mijn projectenpagina kunt lezen zijn er op dit moment twee langere projecten waar ik nu mee bezig ben. Geen van tweeën komen op dit moment zelfs maar in de buurt van een punt waar ik misschien zou kunnen overwegen om het op dit moment uit te geven.
Maar ik ben wel veel bezig met korte verhalen, waarvan ik er een hoop afschrijf en welke ik na de desbetreffende wedstrijd is afgelopen kan bewerken en uitgeven. Ik zou ze dan per stuk kunnen uitgeven of als bundel. (Voor dat laatste zou ik dan weer langer moeten wachten om een beetje een verzameling op te bouwen.)
Het idee zit nu al een paar dagen in mijn hoofd en het bevalt me nog steeds wel om eerlijk te zijn. Ik denk dat ik hier binnenkort eens een langere blogpost moet schrijven waar ik hier meer aandacht aan schenk.

Waarom Brave New Books? Ik weet het niet. Ik heb er een goed gevoel over, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik bol.com natuurlijk al ken. Ik vind de website netjes en overzichtelijk en ik heb het idee dat ik snap hoe alles werkt. Dat vind ik belangrijk. Maar dat is enkel een gevoel. Ik zal ter zijner tijd wel onderzoeken wat ik het beste zou kunnen doen. Ik weet vrij zeker dat ik een schrijven magazine nummer heb waar een onderzoek is gepubliceerd over POD methoden/bedrijven. Daar zal ik dan uiteraard in kijken en eens zien wat de ervaringen met BNB zijn. Als ik het doe, wil ik het wel goed doen.

Kan ik terug op schema?

Motivational post!
Om terug op schema te raken vandaag moet ik de 38333 woorden halen vandaag. Dat betekend dat ik 4035 woorden moet typen. Dat is mijn minimum vandaag. Ik ga proberen de 5000 te halen.
Ik weet dat ik het kan, ik heb het de 1e gehaald. Maar vandaag begin ik later, het is immers al kwart over 11. Ik tik op Kleintje, ipv mijn bakbeest met behoorlijk toetsenbord. Ik ben bij mijn moeder thuis, wat mij ook altijd net iets minder concentratie oplevert. Oh, en ik heb spierpijn/kramp van twee dagen Ikea. So be it.
Maar ik ga het gewoon halen!

dag 22: 34298

Zoals aangekondigd had ik vandaag ook geen tot weinig tijd om te schrijven. Dat moet ik morgen dan maar weer inhalen. Voor de vorm heb ik nog wat getypt, maar veel woorden komen er niet echt uit in zo korte tijd. Ik heb daarmee ook niet echt veel om over te bloggen, dus het is weer wat kort voor vandaag.

dag 21: 34250

Vandaag heb ik weer geholpen met een kamer inrichten. Dat komt er dan helaas op neer dat ik vrij weinig heb kunnen typen. Daarbij heb ik er minder dan 500 uit mijn vingers gekregen.
Tja, zulke dagen heb je. Morgen wordt ook lastig om genoeg te kunnen typen, omdat ik dan weer ga helpen. Ik haal het zondag wel weer in.

dag 20: 33752

Vandaag een nog kortere update dan de laatste dagen al gebruikelijk is. (Ik hoop trouwens na nano weer meer langere posts met onderwerp te doen)

Mijn verhaal loopt wat minder. Zoals ik misschien eerder al heb gezegd ik zit nu in een stuk waar ik antwoorden moet gaan geven, maar die antwoorden die heb ik nog helemaal niet. *Oeps*
Tja, dat is lastig typen...
Ik ben gelukkig nog wel op schema, maar ik ga morgen een dagje ikea dingen doen voor mijn zusje, dus misschien dat ik dan weer achter ga lopen :(

stukje op proeflezen geplaatst

Ik heb gisteren een stuk van mijn verhaal op proeflezen gezet op het schrijven online forum en heb een aantal goede reacties teruggekregen. Ik weet dat het nog lang geen tijd is om te editen, maar ik kon het niet laten. Ik was gewoon benieuwd naar hoe het ervaren wordt.
De reacties waren lovend en mensen hadden vooral iets tegen op de langerekt-heid (ja, ik weet dat dit geen woord is) en er waren wat details die ik kan aanvullen/verbeteren. Al met al ben ik wel tevreden :)

Ik zal zeker mijn voordeel doen uit de reacties, al zal dat misschien nog wel even duren. Een aantal tips kan ik natuurlijk wel al toepassen in ander werk.

dag 19: 32008

Het uitzicht vanaf de LaPlace in Leiden is geweldig. Je kijkt uit over de oude binnenstad en over de markt. Je kunt de kerken en het stadhuis zien. Het was licht bewolkt vandaag wat de stad het uiterlijk van schemering gaf. De kerstversiering hangt al op verscheidene plekken. Al met al zag het eruit als een mooie winterdag.
En als je niet van het uitzicht aan het genieten bent onder het genot van een kop cappuccino kun je typen.
Er was een schrijfdag vandaag. Een prima gelegenheid om wat woorden in te halen. Ik liep tenslotte achter sinds gisteren.

Ik heb tijdens de schrijfdag in 3 uur ruim 1700 woorden getypt, waardoor ik in ieder geval niet verder achter ging lopen. Vanavond heb ik tijdens de schrijfavond nog eens ruim 600 woorden getypt waardoor ik weer bijloop! Nu nog volhouden! Heb er vertrouwen in.

dag 18: 29518

Mijn verhaal is nu op het punt gekomen waar ik antwoorden moet geven op vragen die in de loop van het verhaal zijn gesteld. En om eerlijk te zijn... Die antwoorden heb ik nog niet.
Dat maakt erover schrijven niet makkelijk.

Toen mijn slaapwekker ging moest ik nog 600 woorden typen. Het moment waarop ik een keuze moest maken tussen woorden en slapen. Aangezien ik de afgelopen dagen kamp met een grondig motivatiegebrek, wat kan liggen aan mijn slaapritme, heb ik besloten om voor de slaap optie te gaan. Ik loop nu dus voor het eerst van de maand achter. Jammer, want ik had gehoopt om het dit jaar zonder achterlopen te doen. Maar het maakt niet uit. Ik ga het inhalen. Dat is tenslotte waar ik die extra slaap voor nodig heb!

Vlinder

Vandaag zag ik een vlinder. Het is november, ik vond het zielig. Weet dat arme beest dan niet hoe vreselijk koud het is. Zal dat arme beest niet doodvriezen?
Vlinders hebben toch al zo'n kort leven en dan zal deze dat ook nog moeten leven zonder bloemen te zien. Zou die vlinder het veschil weten? Als je nooit van je leven een bloem hebt gezien, zul je het dan nog missen?
Dus ik ga door met mijn leven. Ik vraag me af welke bloemen ik mis. Ik zal het nooit weten.
Maar de vlinder vloog onbekommerd door. En zo zal ik onbekommerd doorgaan met mijn leven. Ik weet in ieder geval hoe de zomer eruit ziet.

Een schrijfsel geïnspireerd door de vlinder die ik zag.
Ik ben er niet persé blij mee, maar het moest er uit. Dat heb je soms.

dag 17: 28397

Vandaag begon tergend langzaam. Ik kwam pas laat uit bed ook al was ik om half 7 uit mezelf wakker geworden. Ik heb toch nog tot half 8 gesnoozet.
Dat is voor mij al geen goed teken meestal.

Ik kwam maar met moeite aan het werk en heb een groot deel van de dag besteed aan once upon a time kijken voordat ik naar college moest.
Ook toen ik klaar was met alles wat ik vandaag moest doen kwam ik niet aan de slag.

Maar ik was vastbesloten om niet achter te raken en ik ben er dus voor gaan zitten. Ik heb thee gemaakt en ik ben gaan typen. Ik zat al snel weer in mijn verhaal en die 1700 woorden vlogen er met gemak uit. Ik heb goede hoop voor morgen!

Gevangen in een sfeer

Dat gevoel wat je krijgt als je een meeslepend boek leest wat je niet kunt wegleggen. Dat gevoel wat je hebt nadat je een erg goede film hebt gezien. Dat gevoel wat je krijgt als je een videogame speelt die je niet wil loslaten.
Dat gevoel.

Dat gevoel is vreselijk.
Het achtervolgt me, overal waar ik naar toe ga. Het dicteert hoe ik denk, wat ik wil. Het dwingt me elke keer weer om door te lezen, of opnieuw te gamen. Soms dwingt het me soms om een film een paar dagen achter elkaar te gaan kijken.
En het laat me niet los.

Van de week had ik dat met Castlevania. Eigenlijk heb ik het nu nog steeds. Het resultaat, slechte woordenaantal. En ik geef Castlevania in ieder geval gedeeltelijk de schuld.
De enige reden dat ik het een beetje los kan laten is omdat ik het geld voor het 2e spel nog niet heb.

Maar het gevoel is vreselijk.
Ik hoop ooit eens een boek te schrijven wat dat gevoel bij de lezers opwekt. Want ja... eigenlijk is het best een gaaf gevoel. (En een beetje wreed ben ik wel.)

Dag 16: 26669

Hell Week zou over moeten zijn. Dat was de afspraak!
Maar ik moet vrees ik voor mezelf toegeven dat de week voor mij later valt. Dat kan. Maar het was niet afgesproken!

Ik heb gewoon geen motivatie om te typen, ik weet niet wat ik moet typen. Mijn verhaal gaat ergens heen, maar ik weet niet meer wat dat is. Ik begin aan te komen bij de gigantische gaten die nog in mijn plot zitten. Het gaat gewoon even niet.
Dat is okee, ik moet mezelf gewoon even bij elkaar rapen. Vanaf morgen ga ik gestructureerder aan de werk. Ik ga wekkertjes zetten, zodat ik 25 minuten achter elkaar ga typen. Ik ga het helemaal inplannen enzo.
Maak ik me zorgen? Nee hoor. Voorgaande jaren was ik al veel eerder onder de norm gedoken. Het komt goed.


Om kwart voor elf gaat mijn laatste slaapwekker af. Ik heb dan 26500 woorden, zo'n 167 te kort voor de norm vandaag. Tegen beter weten heb ik dit toch er maar weer aan geschreven. Ik loop dus nog steeds niet achter.
Vervelend is wel dat ik nu net weer wat vaart heb terwijl ik echt naar bed moet. Morgen verder.

dag 15: 25943

Vandaag heb ik geholpen met mijn zusjes kamer leefbaar te krijgen. Met een beetje geluk kunnen er volgende week meubelen in.
De grote vraag die mijn gesteld moet worden is dan deze: Waarom? Waarom doe je dit midden in Nanotijd?
Twee redenen:
1 -> Het is mijn zusje en die wil ik best helpen. Nano is er morgen ook nog.
2 -> Ik heb het gisteren over mijn ogen, mijn schouders en mijn algehele zin verteld. Ik vond het tijd om vandaag even wat anders te doen dan naar mijn beeldscherm staren.

Ik wist aanvankelijk niet of ik nog wel tijd zou hebben om te schrijven, dus ik had vast een blogpost klaar gezet. Echter ik had wel tijd, alhoewel ik die niet optimaal gebruikt heb. Ik ben een beetje in rust.
Ik eindigde gisteren op meer dag 25000, het streefgetal voor vandaag. Dat betekend dat ik sowieso nog niet achter zou gaan lopen, of ik nou zou schrijven of niet.
Ik ben echter wel voorsprong kwijtgeraakt. Dat is niet erg, want dit zijn nou juist het soort dingen waar die voorsprong voor is. Ik heb voor de vorm er nog zo'n 160 woorden bij getypt.
Tijd voor bed. Morgen ga ik er proberen weer voor te gaan lopen. Maar ik zal ook mijn best doen om niet weer te ver te gaan.

dag 14: 25776

Gisteren ben ik zo snel naar bed gegaan dat ik per abuis ben vergeten om mijn totaal aantal woorden in te voeren. Dit heb ik vanmorgen zo snel mogelijk goed gemaakt.

Vandaag was vreselijk. Ik kwam redelijk op tijd uit bed, maar het was mijn wekker die dat deed. Ik heb de hele dag besteed aan castlevania spelen. (lords of shadow, mirror of fate - om precies te zijn). Het goede nieuws is, die heb ik uitgespeeld, dus dat kan me ook niet meer afleiden. (En de 40 euro voor het volgende spel heb ik nog niet.)
Ik heb ook een deel van de dag besteed aan de trailer voor Castlevania LoS 2 kijken, en opnieuw kijken en opnieuw kijken.

Laten we het erop houden dat er niet veel van schrijven terecht is gekomen. Ik heb uiteindelijk 's avonds nog een halfuurtje getypt en met kleine beetjes overdag is dat op iets meer dan 600 woorden gekomen. Ik zal nu ook maar snel gaan slapen.

een maand geleden:

Begon ik een nieuw blog.
Ik dacht dat ik een vergissing beging, dat het weer iets zou zijn dat ik na twee weken zou laten gaan omdat ik geen inspiratie had. Het tegendeel bleek waar.
Ik ben blij dat ik een nieuw blog ben begonnen!

Voor jezelf zorgen.

Toen ik  vanmorgen wakker werd waren mijn ogen nog steeds rood. Ik was niet weer netjes om 7 uur wakker, maar moet door mijn wekker worden gestoord in mijn slaap. Mijn schouders voelen zwaar aan.
Ik weet dat ik eigenlijk te ver ben gegaan.
De eerste keer dat ik problemen met mijn ogen kreeg was in november 2010. De eerste keren dat ik schouderklachten kreeg was in november 2013. Zie je iets interessants?
Ik kan me niet meer herinneren of er iets gebeurde in 2012, maar vast wel.

Dit brengt mij op het onderwerp van deze blog. Als je schrijft moet je één ding goed in de gaten houden. Je verhaal is belangrijk, maar nog belangrijker is dat je voor jezelf blijft zorgen.
Als je ogen pijn gaan doen, stel de helderheid van je scherm lager in, en ga even iets anders doen. Niet op de computer, maar echt elders.
Ditzelfde geld voor als je schouders pijn gaan doen. Denk na over je houding en ga iets anders doen.
Er is vast was om op te vouwen, of een afwas te doen. Misschien kun je vijf minuten besteden aan het opruimen van die stapel papieren die er al tijden ligt. Het maakt niet uit, maar

Ga iets anders doen!

Oh, en ga op tijd naar bed.
Je verhaal is misschien belangrijk, maar jij bent belangrijker!

dag 13: 25150

Vandaag was ik vastbesloten om de 13e dag van november geen ongeluksdag te laten zijn. Ik werd vroeg wakker en ben fris naar een scriptiebespreking geweest.
Na terugkomst heb ik een uurtje getypt en had zo over de 1100 woorden winst. De rest van de dag ging minder. Ik had ook ander huiswerk, en bijlessen. De tijd die ik wel voor schrijven heb gebruikt ging op aan... castlevania voornamelijk.
Uiteindelijk de 1700 gehaald en nu ga ik snel naar bed. MIjn ogen beginnen pijnlijk en rood te worden... dat is toch wel een teken aan de wand.

dag 12: 23427

Vandaag werd ik weer eens op tijd wakker, waardoor ik mijn dag een beetje rustig kon opbouwen. Dat doet goede dingen voor energie en motivatie niveaus.

Desalnietemin heb ik vrij weinig geschreven. Dat lag niet aan mijn motivatie in het algemeen, want ik heb best wel wat aan mijn scriptie kunnen doen. Maar  het schrijven ging gewoon niet zo.
Zelfs tijdens de write-in heb ik niet veel uit mijn vingers gekregen. (Al kwam dat ook omdat er allerlei interessante discussies langs kwamen die uiteraard mijn aandacht nodig hadden.) Ik was eigenlijk van plan om direct naar de schrijfgroep naar bed te gaan, met het oog op mijn slaapritme enzo. Maar ik kon het toch niet verkroppen dat ik mijn wordcount niet had gehaald vandaag.
Ik heb dus toch even 350 woorden extra getypt.

Ik denk dat ik moet constateren dat alhoewel ik Hell Week niet voel zoals in voorgaande jaren, het heeft me wel degelijk te pakken.
Tch... Niet dat ik me zo makkelijk gewonnen geef!

Mijn projecten

Hoi allemaal.
Ik heb voor mezelf eens uiteengezet welke projecten ik wanneer wil afhandelen.
Aan de rechterkant vind je een lijstje met pagina's waaronder de pagina Projecten waar ik mijn huidige projecten uiteen heb gezet.

dag 11: 21720

Ik vind het moeilijk om te beoordelen of hell week me nou wel of niet dwars zit. Het ene moment zeg ik van niet, het andere van wel.
Misschien is dat mijn vorm van hell week wel... Aan en uit en aan en uit en aan....
Ik denk dat ik mijn studie de schuld maar geef. Vandaag is de deadline voor een huiswerkset, dus dat heeft me gisteren ook best veel tijd gekost. Het kost me daarmee ook wat moeite om aan de slag te gaan met wat dan ook. Als ik voor nanowrimo typ, dan voel ik me schuldig omdat ik niet aan het werk ga, en als ik aan het werk ga... tja, dan haak ik sowieso af... dan maar afgeleid raken.
Het is geen effectieve methode, dat geef ik toe. Maar wat doe je eraan?
Ok, er is best wat aan te doen, maar dat is genoeg stof voor een post opzich. Misschien zelfs wel iets meer dan een post... Hmm...

Terug naar de Nano. De deadline van de opdracht was om twee uur vandaag. Dat betekende dat ik daarna tijd had om woordjes te typen. Tijd, maar weinig zin. In twee uur heb ik zo'n 800 woorden getypt.
Des avonds ging beter, maar na de 1700 ben ik ermee opgehouden. Ik heb voor mezelf besloten dat mijn slaapritme weer even wat aandacht behoeft. Anders kom ik niet door november heen. Mijn achterstand van gisteren inhalen kan een andere keer weer.
Ik zal morgen eens hard gaan nadenken of hell week me nou wel of niet overslaat dit jaar, en ook waarom.

dag 10: 19991

Mijn schrijfdag begon pas weer in mijn eigen vertrouwde kamertje, met mijn vertrouwde toetsenbord. De treinreis heb ik vooral besteed met lezen - ook een hele nuttige bezigheid voor een schrijver.

Mijn plotblik

Eén van de eerste dingen die ik kon doen vandaag was weer twee plotideeën in mijn plotblik gooien.
Deze heb ik ergens in het weekend bedacht en opgeschreven.

Ik heb voor college iets getypt en toen ik mijn woordcount ging invoeren bleek dat al te zijn gedaan. Blijkbaar is er een verschil in aantal woorden die Scrivener telt binnen mijn PC en binnen kleintje, ik heb dit probleem immers al een keer eerder meegemaakt. Misschien tijd om dat eens na te gaan.
Het ging maar om 150 woorden, dat kan ik makkelijk inhalen. Maar ik wilde wel de oorzaak achterhalen.
Een update van scrivener op kleintje verhielp dit.
Voor mensen die ook scrivener gebruiken, update je versie zodat je niet hetzelfde probleem hebt. die 150 woorden zijn heel vervelend als ze het verschil maken tussen wel of geen 50K.

Vandaag ga ik de wordcount niet halen. Kan ik het halen? Vast wel. Maar de prijs is mijn bedtijd weer op 12 uur leggen, of later. Dat ga ik niet de hele maand volhouden, dus moet ik ervoor kiezen om mijn slaap te nemen. Ik liep weer twee dagen voor, dus dat is helemaal geen probleem. Van het weekend heb ik nog steeds mijn PC tot de beschikking, dus dan kan ik inhaal slagen gaan maken, als me dat morgen niet al lukt
In ieder geval vond ik mijn wordcount te mooi om vandaag nog te verstoren en ben ik dus maar naar bed gegaan.
Welterusten wereld!

Hell Week

De tweede week van November staat in de NaNoWriMo wereld bekend als 'hell week'. Misschien heb je de term al gehoord, bijvoorbeeld in eerder posts in deze blog.

Maar wat is hell week nou eigenlijk? En waarom bestaat het? en, de belangrijkste vraag: Wat doe ik ertegen?

Wat het is:
Hell week is de week waarin wrimo's gemiddeld aan zichzelf gaan twijfelen. Je bent een week bezig en je momentum loopt een beetje af. Je hebt opeens de tijd om spreekwoordelijk neer te kijken op je werk. En dan zul je je realiseren dat je bagger hebt getypt.
NB: ik zeg niets over of deze realisatie waar is, het gaat er om hoe het ervaren wordt.
Je komt erachter dat dat wat op (digitaal) papier staat niet is wat je had verwacht, de magie mist. Je plot loopt niet lekker en er zitten zelfs al wat gigantische gaten in. Je hebt jezelf ondertussen ergens tegengesproken en je weet niet hoe je dat moet oplossen.
Waarom zou je nog verder gaan?

Wat je eraan doet:
Weet dat dit normaal is en leg het naast je neer. Je doet het nu niet voor kwaliteit (zie een eerdere post), maar voor je woordjes. Meesterwerken worden niet meteen geschreven en dat hoef je ook niet van jezelf te verwachten. (Mag wel, maar dan maak je het jezelf ook niet makkelijk.)
Die plotgaten? Zet ergens een opmerking en ga door. Ga tegen je vrienden ranten, geloof me, dat werkt. Maar het meest belangrijke: Blijf. Typen!
Als het goed is gaat het volgende week weer over. En dan zou het zonde zijn als je hebt opgegeven.

Je kunt het!

Dag 9: 19495

De dag dat ik mijn inhaalslag ging maken. Dat is hoe ik vandaag ben ingegaan. En dat werkte wel. Ondanks het feit dat ik alsnog op schema was, door mijn 5000 woorden op de 1e, was ik vandaag vastbesloten om die 3400 woorden te doen vandaag.

Ochtenden bij mijn moeder thuis beginnen heel traag. We staan vaak later op dan ik in mijn eentje zou hebben gedaan. Daarna ontbijten we gezamenlijk, wat daarmee altijd vele malen langer duurt dan dat ik alleen zou ontbijten. Dit alles vindt ik niet erg, ik vind het wel gezellig en het is goed om het hele gezin om tafel te hebben. Maar voor mijn schrijftijd is het vrij funest.

Desalnietemin heb ik een hoop woorden geschreven vandaag.
Om drie uur ging ik door de 1700 woorden, waardoor ik in ieder geval niet meer achter liep. Dat gaf me de hoop om door te gaan, want dat is soms het belangrijkste.
Iets na zessen, nog voor het avondeten, had ik over de 3400 woorden geschreven, waarmee ik mijn achterstand van vrijdag makkelijk heb ingehaald.
Ik loop nu nog verder voor doordat ik op vrijdag wel wat woorden had getypt en omdat ik vandaag nog 's avonds door heb getypt. (Al was dat laatste niet zoveel... ik had niet zoveel woorden meer over.)
Het lijkt er in ieder geval op dat hell week mij dit jaar toch overslaat.

Morgen ga ik de lange reis terug naar mijn eigen huisje weer ondernemen. Dit neemt best wel wat tijd in beslag. Misschien ga ik in de trein schrijven, misschien ga ik lezen.

Dag 8: 15.908

Het begin van 'hell week', de mysterieuze week waarin iedereen de moed opgeeft.
Dat was ik persoonlijk niet van plan, maar ik moet wel mijn best doen om de motivatie op te wekken.

Omdat ik gisteren te weinig had gedaan wilde ik vandaag 3400 woorden halen. Ik ben alleen vandaag ook naar de watermolen van Hackfort geweest, wat ook best wat tijd in beslag nam. Ik had daardoor de tijd niet meer om die woorden te produceren. Of had ik de energie niet meer?
Natuurlijk kan dat zijn vanwege de beruste 'hell week', maar ik denk dat het het algemene onproductieviteit is die ik krijg als ik bij mijn moeder ben.
Dat en het feit dat Kleintje een kleiner toetsenbord heeft wat gewoon vervelender typt.

Uiteindelijk heb ik de 1700 vlak voor 12en gehaald. Nu moet ik morgen (of later vandaag ondertussen) die 3400 doen. Ik heb er wel vertrouwen in.

dag 7: 14.206

Dit is de zevende dag van Nano, dat betekend dat ik nu een week achter de rug heb. En dat geeft goede hoop.
Komende week is hell week, dat is de week die het gevaarlijkst wordt. Ik zal daar afzonderlijk een blogpost over schrijven.

Vandaag begon zonder ontbijt. Je hebt wel eens van die dagen. In dit geval was mijn brood gewoon op. Ik heb altijd wel in de vriezer liggen, maar ik had geen zin in ontdooit brood.
Zie, dat is een effect wat ik krijg als ik schrijf. Mijn karakter eet vers brood en dan wil ik het ook!
Dus ik ben vanmorgen verse broodjes bij de appie gehaald. (Ik zou een foto plaatsen, maar ik had ze al op voordat ik een camera bij de hand had.
Ik had al snel toch een ontbijt achter de kiezen en ik kon aan de slag.

Ik had gehoopt om behoorlijk wat getypt te hebben voor ik 's middags naar mijn moeder afreisde, maar ik raakte snel afgeleid en had weinig uit mijn vingers gekregen.
Ik had ook gehoopt dat ik in de trein nog wat kon typen, maar daar kwam niet veel van terecht.
Toen ik eenmaal bij mijn familie was was het druk met koken, eten, gezamelijk film kijken. Dan komt er niet veel van typen terecht. Uiteindelijk heb ik vandaag 421 woorden geschreven. Dat is niet erg, want ik heb nog steeds die buffer van afgelopen zaterdag, maar zoals ik op dag 2 al zei - die wil ik liever houden. Gelukkig is het nu weekend en ik zet mezelf morgen 3400 als doel. Ik weet niet of het lukt. Ik wil ook naar de watermolen en zal daar tijd voor nodig hebben. Als het niet lukt dan ga ik zondag hard doortypen - was ik sowieso van plan.

Helaas geen hulpje vandaag, ik ben geloof ik een beetje door mijn lijst heen. Waarschijnlijk schiet me nog wel iets te binnen en dat zal ik uiteraard met jullie delen. Nu wil ik slapen.

dag 6: 13.785

Vandaag was de moeilijkste dag tot nu toe.
Ik heb blijkbaar vanmorgen al mijn inspiratie voor mijn blog gebruikt. En daarna nog een restje voor twee verslagen voor mijn werk. En toen was het op en was het kwart voor 8 ('s avonds) en had ik pas 31 woorden geschreven voor vandaag.
Gelukkig bestaat er een oplossing voor motivatiegebrek: thee! Alles is op te lossen met thee. Ok, goed dan. Een hoop is op te lossen met thee.
Zeker tijdens NaNoWriMo wordt ik heel erg blij van thee.

Dus ik heb snel thee gezet. Ik heb kookwekkers op mijn bureau liggen voor werk- en pauzetijden en die kon ik prima gebruiken om een stuk van 25 minuten non stop te typen. Dan moet ik ze natuurlijk wel aan zetten.

Vijf minuten en die 25 minuten later stond mijn dagstand op 756, dus dat ging alweer goed. De kunst is dan om dat momentum te houden totdat de overige 1000 ook zijn getypt.
Maar pauzes zijn belangrijk. Zeker als ik mijn linkerschouder al begin te voelen. Een beetje perskindol (magisch spul) en 25 minuten later (+ weer vergeten dat ding aan te zetten) stond ik op 1419 voor vandaag. Dat is wanneer ik echt moed krijg. Als je nog maar 300 woorden hoeft dan weet je zeker dat je het gaat halen.
En ik ben zelfs voor 10en klaar! Misschien dat ik dan nog op tijd op bed lig vanavond?

Kwantiteit vs. Kwaliteit

Moet je gaan voor kwaliteit of kwantiteit?

Na 5 dagelijkse posts over hoe mijn leven gaat tijdens Nano leek het me een keer tijd voor een wat algemene post over het schrijfproces. Omdat het november is leek dit onderwerp me heel geschikt.
Het is namelijk een vaak gebruikt argument tegen NanoWrimo: Als je zo erg gefocust bent op woorden woorden woorden, dan kun je geen kwaliteit neerpennen. Dus Nanowrimo is slecht voor je boek.

Hier ben ik het niet mee eens. Duidelijk, want ik doe mee met Nano. Maar ik kan ook uitleggen waarom.
Het eerste deel van die stelling vind ik al discutabel.

Als je zo gefocust bent op woorden, dan kun je geen kwaliteit neerpennen.

Het zou voor een aantal mensen best waar kunnen zijn en daar kom ik later op terug.

Voor veel mensen is het gewoon niet waar!
Er zijn schrijvers die jarenlang research doen en dan in één keer een boek neerpennen. Zeggen dat ze daarmee geen kwaliteit kunnen leveren is in mijn mening gewoon arrogant.

Maar, toegegeven, voor veel mensen is het wel gewoon waar. Ik ben één van die mensen. Wat ik aan het eind van deze maand heb geproduceerd is niet geschikt voor uitgave. Maar is het slecht? Natuurlijk niet!
Het punt wat deze kritische mensen namelijk vergeten voordat ze dit soort stellingen de wereld ingooien is: Ik ga wat ik deze maand schrijf niet direct opsturen naar een uitgeverij om uit te laten geven. Ik ben niet van plan om mijn manuscript naar een POD bedrijvje te mailen en het op de markt te brengen. Dat is (voor mij) ook niet het doel van NaNoWriMo.
Het doel is om dat boek op papier te krijgen.

Ik ben een perfectionist. Ik wil iets perfect hebben of ik geef het op. En dingen perfect krijgen is moeilijk. Een boek perfect krijgen... onmogelijk.
Er is altijd iets wat beter kan, er is altijd iets wat ik beter kan uitwerken, etc. Als ik mijn tijd neem om een goed boek neer te zetten dan komt er nooit wat op papier. NaNoWriMo dwingt me om mijn verhaal op papier te zetten. Ben ik er niet blij mee? Jammer dan! Zet het op papier!
En dat is de manier waarop ik aan het eind van november een verhaal heb. Het is niet perfect, het is niet een goed, maar het is iets. En 'iets' is oneindig meer dan wat ik anders zou hebben gehad, namelijk 'niets'.
Dit is een les die ik in 2010 heb geleerd, toen ik voor het eerst mee heb gedaan. Het is een les die ik daarna heb toegepast in vele aspecten van mijn leven.
Een verslag maken? Begin met typen.
Een kort verhaal maken voor een wedstrijd? Begin met typen.
Een blog beginnen? Begin. met. typen.
Niemand begint perfect en dat hoeft ook niet. Er is maar één manier waarop je het kunt leren en dat is het doen.

Dus als je mij vraagt wat ik belangrijker vind, kwantiteit of kwaliteit, dan is mijn antwoord:
Beide.
Als ik iets uitgeef dan wil ik iets kwalitatiefs op de markt brengen. Ik wil graag goede verslagen maken. Ik wil die wedstrijd winnen. Ik wil een blog maken die mensen willen lezen.
Maar hoe kan ik van mezelf verwachten dat ik kwaliteit lever zonder eerst kwantiteit geleverd te hebben?
Daarom ga ik deze maand voor woorden. Veel. Woorden.
In januari maak ik me wel weer zorgen over wat ik nou daadwerkelijk heb geschreven.

dag 5: 12021

Het is nog geen tijd om de twijfel toe te laten slaan.
Hell week is pas over 3 dagen. Dan mag ik aan mezelf gaan twijfelen en in een existentiële crisis geraken. Nu nog even niet.

Dus vandaag ben ik met goede moed begonnen. Om half 11 's ochtends omdat ik mijn bed niet uit kon komen. Ik heb er dan ook 300 woorden uitgegooid voordat de studie mijn aandacht opeiste.
En toen had ik andere verplichtingen.
Ik heb morgen een afspraak met mijn scriptiebegeleider en dan moet ik wel iets hebben om te laten zien. Verder moet ik dinsdag een huiswerkset afkrijgen waar ik nog super veel aan moet doen. Ook moest ik naar de stad om een nieuw dekbed te kopen. En nieuwe paperclips, want een mens heeft nooit genoeg paperclips.

Ik heb nog een beetje getypt voordat ik weg moest des avonds, maar het meeste heb ik op de write-in gedaan.
Write-ins zijn helemaal geweldig, als is dat uiteraard afhankelijk van wie jij bent en wie de andere mensen zijn. Ik denk dat ik het met mijn groep wel goed getroffen heb. (Zie ook mijn post over de Leiden Kickoff.)

Kleintje

Dit brengt me dan op mijn hulpje van vandaag: Kleintje, mijn steun en toeverlaat. Als haar internet het tenminste doet. Die is wat buggie de laatste tijd. Pas op, Kleintje, anders moet ik onderdelen gaan vervangen en dat wil je vast niet. Dus gedraag je! (En nu hopen dat ze luistert.)
*Kuch* Oja... Hoe helpt Kleintje mij? Kleintje is een 12inch minilaptop en helpt mij woorden te typen als ik het bakbeest naast mijn bureau niet beschikbaar heb - want die neemt niet zo makkelijk mee. Als ik naar write-in ga, dan gaat Kleintje mee om op te typen. Als ik vrijdag naar mijn moeder ga dan gaat Kleintje mee zodat ik het weekend door kan blijven typen. Ik heb gisteren zelfs overwogen om 'r mee naar college te nemen, maar dat ging me iets te ver.

Op de write in kon ik lekker doortypen en rond een uur of 10 dacht ik de 1700 te hebben gehaald. Toen ik dat thuis naging bleek dat toch niet het geval te zijn... (serieus, hoe?) en had ik een lager aantal geschreven woorden. Vreemdsoortig.
Gelukkig was het maar een woord of 50, wat ik snel erbij had. Toevallig kwam ik precies op een palindroom getal uit, wat beide kanten op hetzelfde getal is. Vrienden van mij doen daar hun best voor, maar dat vind ik teveel moeite. Dat het toevallig gebeurd vind ik toch wel een beetje leuk.

Tijd voor bed, morgen moet ik weer vroeg op!

dag 4: 10.293

De dag waarvan ik had aangekondigd dat ik 's ochtends veel moest doen is niet de dag dat je pas om half 9 uit je bed moet komen. *zucht*
Mijn planning die ik 's ochtends had gemaakt was na een uur al stuk en na 2 uur ging het nergens meer over. Je hebt soms van die dagen.
Dus daar gaat mijn planning het raam uit. Tijd om gewoon prioriteiten te stellen. Eerst die 1700 woorden eruit gooien en dan aan mijn scriptie werken.

Uiteindelijk er maar ca. 700 woorden uitgegooid voordat ik naar college moest. Het was opeens half één.
Tussen college en EHBO in nog wel wat gedaan. Ik dacht dat ik het gehaald had, maar ik haalde 700 en 1000 door elkaar... Ik moest er dus na EHBO nog even 300 doen.
En nu mag ik weer even een minidansje doen - Ik ben de 10K gepasseerd!

Mijn hulpje van vandaag is mijn mini notebook, afgelopen maand voor mijn verjaardag gekregen. Deze zit tegenwoordig in de binnenzak van mijn jas en gaat dus overal mee naar toe. Als je goed kijkt naar de foto van mijn plotblik zul je zien dat daar al een briefje inzit van dit boekje. Hij is me dus al een keer van pas gekomen.
Ik had het vanavond helaas niet nodig gehad, maar het had zomaar gekund dat je inspiratie krijgt terwijl je te horen krijgt hoe je allerlei enge wonden moet behandelen.

Dag 3: 8518

De eerste maandag van november. Het is herfstachtig weer buiten en het lijkt erop dat na het mooie weekend de natuur ook heeft begrepen dat het november is.
Het nadeel van maandagen is dat het werkdagen zijn. En op werkdagen heb ik studie en werk om me druk om te maken naast Nano.
'Maar Nano is deze maand gewoon even belangrijker,' kun je tegenwerken. Ik vrees echter dat het niet zo werkt. Ik zit in mijn 7e studiejaar en wil dat toch wel afronden. Ik heb o.a.. een huiswerkset dat af moet volgende week en ik heb een scriptie te maken. (BTW waarom wil mijn firefox spellingchecker 'huiswerkset' veranderen in 'huiswerkslet'? - wat trouwens best een interessante prompt is... maar dat is een ander verhaal.)
En wat werk betreft, ik kan het niet maken om dat niet naar behoren te doen.
Nee, Nanowrimo is niet iets wat je in plaats van die dingen moet doen. In plaats daarvan moet ik de tijd halen uit mijn vrije tijd.

Mijn Nano-mascotte

Daar is waar ik vaak op vast loop tijdens Nano, het gemis van vrije tijd. Gelukkig heb ik mijn buttondraak om me weer op pad te helpen. Ik moet me herinneren waarom ik dit ook alweer deed. Omdat ik een boek wil schrijven! Omdat als ik het nu niet doe, wanneer wel? Dat helpt me. De buttons op de draak herinneren me aan wanneer ik nog meer heb meegedaan en dat ik het al die keren heb gehaald. En nee, die verhalen zijn nog steeds niet af en al helemaal niet in een staat om uit te (laten) geven. Maar ik heb het gehaald. Ik heb de oefening gehad en ik weet dat ik elke keer beter wordt. Dit jaar ben ik nano ingegaan met een plot wat uit meer dan een idee en een paar karakters bestaat. Dus ik moet het dit jaar ook kunnen halen. Mijn extra doel om het boek af te krijgen in de maand is uiteraard een ander verhaal, ik heb nog geen ervaring daarin. Maar ik weet dat als ik er niet naar streef dat ik het sowieso niet ga redden. Dus ik ga ervoor.
Kijk. Ik heb mezelf weer gemotiveerd!

Ik heb nog wat geschreven voordat ik naar werk ging, zo'n 500 woorden. De rest was voor de avond.
Het is altijd een beetje frustrerend in november dat ik de verslagen die ik voor mijn werk maak niet bij mijn boek kan voegen... Dat zou me alweer een paar honderd woorden per verslag schelen... Maarja, dat voegt weinig toe aan mijn boek en zou dan een beetje zijn doel voorbij streven.
Ook mijn blogs kan ik om die reden niet toevoegen aan mijn word count, ook wel een beetje jammer....

Maar goed, na het avondeten was ik een tikkeltje... niet zozeer gedemotiveerd... Ik was gewoon heel snel afgeleid. Uiteindelijk was ik om 11 uur klaar met 1748 geschreven woorden vandaag.

Morgen moet ik vroeg aan de slag, want 's middags heb ik college en 's avonds moet ik naar EHBO. Ik wil niet daarna nog wat moeten typen, morgen ga ik op tijd naar bed!
Ok, dat zei ik gisteren ook... Laat ik dat dan maar snel gaan doen.

dag 2: 6770

Vandaag ben ik begonnen met 2 dagen in 'reserve'. Op dag drie ga je volgens de planning door de 5K en dat heb ik gisteren al bereikt. Aangezien ik vandaag nog een aantal andere dingen te doen had was mijn doel voor vandaag: niet mijn voorsprong kwijtraken.

Ik wilde de voorsprong om twee redenen niet kwijtraken.
De eerste was dat ik weet dat ik later in de maand slechte dagen ga hebben, althans zo leert mijn ervaring. Het is dan goed om wat dagen in reserve te hebben, zodat ik achter ga lopen.
de tweede reden is dat mijn doel voor deze maand is dat ik het verhaal afschrijf. Ik weet niet hoeveel woorden ik daarvoor nodig ga hebben, het kunnen er weleens veel meer dan die 50K zijn. Dan kan ik dus niet rustig achterover gaan zitten, want dan red ik het niet meer.

Eén van de dingen die ik moest doen was een kaart tekenen voor mijn broer, maar toen ik er eentje af had ben ik begonnen een cover idee uit te werken, zie plaatje. Het is een hele ruige schets, maar het geeft mij een idee. Misschien dat ik het binnenkort nog wel uitwerk.
Ik vind het altijd wel prettig om tekeningen van mijn verhaal te maken omdat ik dan een beeld krijg van de sfeer.
En ik ben me ervan bewust dat de meeste anderen niet zoveel met mijn schetsen kunnen, maar voor mij is het een belangrijk hulpmiddel.
Ook het maken van het plaatje herinnert me aan wat voor sfeer ik ook alweer probeerde te bereiken. Dat geeft me een basis om weer op door te kunnen schrijven of plotten.

Schrijven kostte me vandaag meer moeite dan gisteren. Misschien heb ik gisteren een deel van mijn schrijfenergie opgebruikt? Wat ik in ieder geval had opgebruikt was het deel van het plot wat ik al goed had uitgewerkt. Dus ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik ging schrijven vandaag. Uiteinderlijk ben ik pas om twee uur begonnen. Ik heb blokken van ca. 200 woorden afgewisseld met lezen en gamen.

Na een tijd besloot ik mee te doen aan een wordwar. Omdat ik mezelf daarmee dwing om te schrijven komt er dan meer uit mijn vingers dan dat ik de hele tijd naar mijn scherm staat totdat ik op magische wijze tekst heb geproduceerd.
Na het eten hoefde ik maar iets van 300 woorden en dat had ik dan ook snel gedaan.

Technisch gezien kan ik vast nog meer typen, maar vandaag moet ik ook weer eens op tijd naar bed. Morgen is weer een nieuwe dag met nieuwe woorden.

Dag 1: 5027

Ik ben begonnen met een kwartiertje typen voor ik naar bed ging. Ik kon het toch niet laten. Misschien dat ik volgend jaar een keer met de midnight wordwar kan meedoen?
Mijn score voor vannacht is alvast: 418 woorden. In 20 minuten, want ik was vergeten om de tijd in de gaten te houden.
Geen slechte score voor een begin vind ik.

Toen ik vanmorgen wakker werd zag ik op de Nano-site de badge voor 5000 woorden. Dit is blijkbaar iets nieuws dit jaar. Ik vatte direct het plan op om die 5000 te gaan halen vandaag. Toegegeven, een ambitieus plan.
Zeker aangezien ik ook nog een blog over de Leiden kickoff wilde schrijven.
Na een aantal minuten liep ik vast. Hoe reageert iemand in zo'n situatie? Ik kon het me niet goed bedenken. Ik ben uiteindelijk er een beetje snel overheen gegaan met de aantekening dat ik me daar nog druk om moest gaan maken.
Voor de lunch stond de teller op 1108, dus het ging wel lekker uiteindelijk. Maar met mijn 5000 doel moest ik nog een hoop doen.

En na de lunch kwam ik in een 'slump' terecht waar ik mezelf uit moest trekken. Dat is zo'n deel van je dag dat je je realiseert dat je al twee uur niets doet en je moeite hebt om jezelf weer aan het werk te zetten.
Toen ik er weer voor ging zitten kwam ik snel bij de 2361 uit. Toen was het weer tijd voor een pauze.

Des avonds heb ik nog een grote sprint getrokken. Om tien uur stond ik op de 3488. Om 10 uur heb ik mijn eerste wordwar van dit jaar gedaan. Van 10 tot kwart over 10, een kwartier. De score: 431 - wat me op een totaal bracht van: 3921
Eerder op die dag heb ik heel erg getwijfeld of ik de 5K zou halen vandaag, maar met iets meer dan 1000 te gaan, dacht ik eindelijk dat het me wel zou lukken. Ook al was het toen al half 11.
En ja hoor, om 10 voor half 12 ging ik door de 5000 door en ik eindig dag 1 met 5027 woorden.

Zoals ik eerder al beloofd had ging ik wat zeggen over dingen die ik voor nano (en schrijfaangelegenheden) nodig heb. Vandaag heb ik het plotblik.
Het idee voor het knutselwerkje van de NL kickoff dit jaar sprak me heel erg aan. Een doosje of blikje waar jij of anderen plotideeën in kon doen voor moeilijke tijden.
Ik vond de bekertjes op de kickoff zelf wat te klein en ik had een excuus nodig om een blik te kopen bij de flying tiger. Dus heb ik een mooi plotblik :)

Nu ga ik naar bed, morgen is weer een nieuwe dag en ik vraag me af of ik de 5000 weer opnieuw haal. Het is een mooie buffer, maar ik moet wel energie houden voor als maandag het studeerwerk weer begint...
Goedenacht iedereen!

Kickoff Leiden

Na de kickoff in Utrecht had ik nog een kickoff in Leiden voor onze plaatselijke regio.

Twee jaar geleden, nano 2012, maakte ik kennis met de Leidsche write-in groep. Het was mijn tweede nano en in 2010 (mijn 1e dus) was ik alleen naar de write ins in Utrecht geweest. Ik had niet echt tijd om vaak naar Utrecht te gaan dus ik was blij dat er in Leiden een groep was. Het had wel een rare constructie waarbij je iemand moest sms-en voordat je naar binnen kon, maar dat durfde ik wel aan.
Ik ben nooit meer weggekomen.
Na Nano bleek dat de groep gewoon doorging met schrijven elke woensdag,  Ik was dat jaar nog bezig met een (ondertussen lang vergeten) webcomic, maar dat kon ook gewoon. Dus ik kwam zo af en toe langs. Dat was mooi, want ik had niet echt een laptop meer om mee te typen.
Het jaar erop was Nano weer en had ik een nieuwe laptop. Het jaar erop kon ik dus ook blijven schrijven. Dat heb ik ook gedaan.
Ik denk dat ik veilig kan zeggen dat deze groep de reden is dat ik ondertussen 3 keer een verhaal heb afgemaakt en heb ingezonden voor een wedstrijd.

Gisteren, op de vooravond van NaNoWriMo hebben we met de vaste groep, de groep die door het jaar heen blijft komen, een etentje gehad en dat was super gezellig. Iemand anders heeft bovenstaande foto gemaakt, ik zit links en ben eigenaar van de 2e en 3e hand van onderen.

Na het etentje hadden we de kickoff Leiden. Ook dat was super gezellig en ik heb zelfs nieuwe mensen leren kennen.  Ik heb hier en daar nog een beetje geplot, maar voornamelijk heb ik gewoon een hele hoop gekletst.

Ik heb er zin in dit jaar!

Nano equipment

Wat heb je eigenlijk allemaal nodig voor Nano?
Ten eerste heb je natuurlijk een computer nodig om mee te typen en (uiteindelijk) een internetverbinding om te valideren. Als je alleen voor de eer gaat is pen en papier ook voldoende.

Maar ik vind het altijd prettig om wat meer dingen bij de hand te hebben. Ik zal gedurende de maand jullie introduceren met voorwerpen enzo die ik tijdens Nano echt niet kan missen!