u-oh

Nu ik eindelijk weer tijd heb om te schrijven heb ik het een hele dag niet gedaan. Ik geef toe, misschien had ik dat nodig, misschien heb ik het nodig. Maar over een paar uur is het maart (wat?!) en dan heb ik mijn to do list dus never nooit niet af.

Ik ga een beetje vals spelen, ik ga morgen stiekem bij februari trekken. Niemand vertellen hoor.
Heb ik het dan af? Ik weet het niet. Maar daar ga ik me nu nog niet druk om maken.
Morgenavond, overmorgenochtend ga ik wel weer eens een nieuwe blik op mijn schrijfkalender werpen.

Nu ga ik me douchen, inspiratie opdoen en dan er nog een paar honderd woorden uitkrijgen.

Wat is het internet?

Het internet is een vreemde plaats.
Eigenlijk is 'plaats' niet een goed woord voor het internet. Het internet is meer een soort oceaan van kennis (juist dan wel onjuist) en wetenswaardigheden. Het is gevuld met dingen die je wilde weten, dingen die je niet wilde weten en dingen die je gewoon echt niet wilde weten en nu is er geen manier meer om het ooit te 'ontweten'.
Deze oceaan is zo groot dat je er misschien vanuit kunt gaan dat als je aan één kant iets doet, dat de andere kant niet weet waar je mee bezig bent.

Of...
Ok, wie weet wat 'de jurk' is?
Is ie wit-goud of blauw-zwart? Wie weet wat ik bedoel?
(Voor wie het niet (meer) weet: dit plaatje ging vandaag het internet over. Het héle internet. Ik lieg niet, dit heeft het nationale nieuws gehaald).

Ik denk dat die commotie morgen, anders overmorgen, weer over is, maar de vraag blijft.
Wat is het internet nou eigenlijk? Hoe kan het dat het één verdwijnt in de gigantische kolkende massa en het andere er aan alle kanten uitspringt?
Dát is trouwens wat ik echt interessant aan de jurk vind, die vraag. (Ik geloof dat de kleur nou al vastgesteld is...).

Wat is het internet?

Ik heb er werkelijk geen antwoord op. Daar ga ik nog wel een andere keer over filosoferen.

Vanuit een diep dal

Het is alweer een tijdje geleden helaas, maar ik ben er weer.
Ik heb de griep overleefd én mijn tentamen overleefd. (Ik heb het tentamen zelfs gehaald.)
Hoe dan ook, ik hoop dat mijn dip nu een beetje over is.

Het is wel weer zo dat al mijn studiewerk dat ik heb uitgesteld om dezelfde redenen als mijn schrijfwerk moet ook ingehaald worden. En ik loop ondertussen een beetje achter.
Lastig lastig. Ik vrees toch dat ik dat prioriteit moet geven, gezien daar hele duidelijk financiële consequenties aanzitten.
Maar ik voel nu wel dat ik weer de energie heb om daarnaast weer meer aan schrijfwerk te doen.

En dat is maar goed ook, ik heb nog een hoop te doen om mijn todo-lijst te halen voor maart.

update

Ik merk helaas dat ik nog steeds niet vrij ben van de griep, of de extreme vermoeidheid die daarmee gepaard gaat. Ik heb komende week een hertentamen wat helaas mijn aandacht vraag en daarmee prioriteit is over mijn schrijfwerk.

En daar raak ik wel een beetje gefrustreerd door.
Ik wil schrijven! Maar mijn vermoeidheid maakt me lamlendig en er komt niets uit mijn vingers. Ik ga niet eens aan de slag.
Zo zij het, dat hoort er een beetje bij. Ik heb mijn doel nog steeds niet opgegeven, dat hoeft ook niet. Ik heb nog ruim een week, en na mijn tentamen zal ik zeker tijd gaan maken! Maar tot die tijd zal ik helaas in stilte verder gaan.

research én inspiratie: geschiedenistijdschriften

Een paar dagen geleden zag ik ergens iets over een geschiedenis magazine. Ik zou niet meer weten waar, maar het bracht een idee in mijn hoofd.

Ik schrijf veel over semi-historische tijden, zoals wel meer fantasyschrijvers plachten te doen. Eigenlijk weet ik alleen niet zoveel over echte historische tijden. Ik heb in vwo6 examen gedaan in geschiedenis, maar daar houdt het dan ook echt op.
Natuurlijk schrijf ik geen echt historische boeken, fantasy geeft je veel vrijheden. Maar het zou toch wel leuk zijn als het zo hier en daar raakt aan de waarheid, zodat het verhaal geloofwaardiger overkomt. (Op die enkele draak of elf na dan...)
Het vervolg op dat idee was simpel, zeker gezien ik net een geschiedenistijdschrift had gezien. Ik kan niet alle geschiedenis ooit opzoeken en onthouden. Ik vermoed dat er niemand is die dat kan. Ik kan natuurlijk als ik een onderwerp aansnijdt daar dingen over zoeken, maar het nare is dat je niet altijd weet dat je het op moet zoeken en dan weet je al helemaal niet waar. Zo hier en daar een tijdschrift over geschiedenis kopen en lezen geeft me wat achtergrond over allerlei dingen. Dan nog ken ik niet alles, maar het is een punt om te beginnen. Als ik iets nodig heb, dan kan ik me herinneren dat ik er ooit eens iets over gelezen heb en vervolgens er eventueel meer over opzoeken.
De stukken waar ik niets over heb gelezen zal ik dan maar op de oude manier onderzoeken. Eerst beseffen dat ik misschien wat achtergrond moet opzoeken en dat dan daadwerkelijk doen.
Een bijkomend voordeel van geschiedenistijdschriften lezen is dat het me inspiratie kan geven. Het kan me een idee geven wat voor gebeurtenissen of sociale structuur ik in mijn wereld kan stoppen. Hier helpt het dat fantasy open laat voor vrijheden. Als ik er een eeuwtje of wat naast zit, dan corrigeer ik dat wel ergens. :)

Dus toen ik vandaag post-its moest halen (die van mij waren zoek) heb ik meteen even bij de tijdschriften gekeken. Ze hadden er een aantal staan, waaronder 'Geschiedenis Magazine', waar ik wat over zag, wat dit hele idee begon. Ik heb die meteen gehaald.
In de loop van de tijd zal ik ook wat andere tijdschriften uitproberen. Ik vermoed dat ze allemaal iets anders toe te voegen hebben.
Hoe dan ook, ik ben meteen gaan lezen en heb al hier en daar wat interessante weetjes en vragen in mijn achterhoofd gestopt. Ik denk niet dat dit mijn laatste tijdschrift zal zijn!

Wattpad, wat doe ík er mee?

Een tijdje terug heb ik een account genomen op een site die Wattpad heet. Het is een site waar je verhalen van jezelf op kunt posten en van anderen kunt lezen.
Als schrijver vind ik de site uiteraard interessant, interessant genoeg om in ieder geval mijn naam te registeren. Ik had hier toentertijd al een blogpost over getypt. Ik heb me toen afgevraagd wat ik er mee ga doen, of het voor mijn doel eigenlijk wel geschikt is.

Er kwam van het weekend een idee bij me op. Soms heb ik zin om super korte verhalen te typen, denk aan een pagina of... 2? 4? -- Denk aan een woord of duizend. Verhalen die eigenlijk te kort zijn om voor wedstrijden of publicatie te overwegen. (Ja, ik weet het, voor alles bestaat een uitzondering, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.)
Ik kan Wattpad dan prima gebruiken om die verhalen op te verzamelen.
De andere optie is uiteraard om ze hier op mijn blog tentoon te stellen, maar dan verdwijnen ze al snel in de massa. Ik heb dan het idee dat een site als Wattpad beter werkt om die verhalen te ordenen, of in ieder geval bij elkaar te houden.

Ok, dat klinkt voor mij best als een goed idee. Of het een geweldig idee is, is nog maar even de vraag - laat ik geen impulsbeslissingen maken.
Hier is de vraag waar ik echt mee zit op dit moment:
Wat doe ik met verhalen die ik leuk vind, maar niet leuk genoeg om veel meer aandacht aan te besteden?

Stel. Ik heb een idee dat ik wil uitwerken. Dat doe ik en maak er een verhaaltje van. Na een dag of wat kijk ik er nog een keer naar. Kan ik het dan al online zetten? Mijn verhalen zijn een visitekaartje voor mijn schrijfwerk. Wat gratis te lezen valt is een voorbeeld van wat ik nog meer schrijf.
Dan moet het eigenlijk wel echt goed zijn! Ik moet laten zien dat mijn uiteindelijke grote projecten het geld waard zijn.
Wat zijn de 'regels' waar ik me aan moet houden?
Ik zal het eens op een wakker moment in overweging nemen...

Vrijdag de Dertiende

Vandaag ben ik begonnen met de volgende tweet:

Ik ben vandaag vastbesloten om mijn eigen geluk te maken! #vrijdagde13e
— Likaiar (@Likaiar) February 13, 2015

En ik meende het. Ik heb me meteen actief opgesteld bij college. Ik ben wat gaan tekenen dat ik mijn broer al een tijdje verschuldigd ben.
Ik ben nog niet aan typen toegekomen, maar ben ook vastbesloten om dat nog te gaan doen vandaag.

Eerlijk gezegd verloopt deze vrijdag de 13e prima voor mij tot nu toe.
Toen ik terugkwam van college vond ik post in mijn brievenbus. (Ik wordt altijd een beetje blij van post omdat ik dan iets nieuws kan ontdekken. -- Tenzij het een rekening is natuurlijk...)
In mijn brievenbus zaten drie dingen:

• Een kaart van de Domino's dat ik een 2e gratis pizza krijg, daar zal ik komende week wel gebruik van gaan maken.
• De Large Catalogus, dus ik kan weer lekker bladeren.
• Een grote A4 envelop. De envelop had geen afzender, was gelukkig aan mij gericht en bevatte duidelijk een boek. :)
  Het was het boek 'Zelf Uitgeven' van Maarten Carbo, wat ik gewonnen heb schrijven online. Ik ben benieuwd naar welke tips ik eruit kan halen. Verder is het een boek. :)

Best leuk voor een vrijdag de 13e.
Ik ga dit even afkloppen, want ik moet nog met de trein vandaag...

over de griep en voortgang

Het wordt hoog tijd dat ik weer eens verder ga schrijven aan Leren Vliegen, zeker als ik het deze maand af wil hebben. Zeker aangezien ik daarnaast ook nog wat achtergrond wil toevoegen zodat ik hem in de rust kan zetten.
Maar ik wil niet. Ja... ik wil niet. Ik zit een beetje vast. Ik weet waar ik naartoe ga, maar ik weet niet hoe. En dat houdt me tegen.

Ok, de griep hield me ook tegen. Ik weet nu eigenlijk zeker dat ik die gehad heb, wat mijn dip van afgelopen week verklaart - en dan zeker mijn instorting op zondag nadat ik laat ben gaan slapen. Is niet erg, maar het geeft me een achterstand op mijn verhaal. Tijd om daar verandering in te brengen! Ik laat mijn planning een beetje los en zal in plaats daarvan voor de rest van de maand een to do list maken, zodat ik aan het eind van de maand weer bij ben. Waarschijnlijk ga ik dan weer een sprintje trekken net als afgelopen maand, maar als ik het haal dan is dat goed genoeg. Toch?

Er is echter nog iets wat me tegen houdt. Ik wil liever iets anders gaan doen. Nu de PHP uitslag er is wil ik een nieuw verhaal maken voor de toekomstige Harland Award. Ik wil nú een nieuw verhaal maken. Niet over een maand, nu. Had ik het wel eens gehad over hoe ik een concentratiespanne van een aardappel heb...Misschien dat het dan extra belangrijk wordt om die 'te doen lijst' te maken. Dan kan ik mijn best doen dat af te strepen zodat ik weer aan de slag kan met iets nieuws.

Daar gaat ie dan:
- Leren Vliegen, ruwe versie af
- Leren Vliegen, karakters achtergrond en groei
- Leren Vliegen, opmerkingen van 1e deel in de file verwerken (hetzij via opmerking of via verbetering)
- De Vlucht, analyse van wat ik moet veranderen

Zo, dat valt eigenlijk best mee! Het zijn maar vier punten. Tijd om aan de slag te gaan.
Ik ben nog wel moe, maar voel me stukken beter dan begin van de week, dus geen excuses meer... Tijd om mijn motivatie weer op te bouwen.

lente

Vandaag zag ik voor het eerst de lente.
Ik zat op de fiets en vanuit mijn ooghoeken zag ik wittige pluisjes op één van de wilgen naast het water. De eerste tekenen. Toen ik beter ging kijken zag ik de nieuwe groene knoppen in de takken van de bomen. Het is misschien pas begin februari, maar er zit lente in de lucht.

Hoe dan ook, ik krijg de neiging er heel poëtisch van te worden, al is poëzie niet mijn sterkste punt.

PHP: mijn uitslag

En dan nu een blog over mijn uitslag.
Ik werd 158e van 202.

Uit het commentaar bleek eigenlijk dat de belangrijkste clue van het verhaal niet was overgekomen, wat het einde dus ontzettend random maakt. Dat is jammer, maar ik zal er van moeten leren en dat moeten aanpassen.
Ik had van te voren al half bedacht dat mijn inzending -eigenlijk- niet heel erg geschikt was als kort verhaal. Er gebeurt eigenlijk teveel, wat daardoor ook een beetje willekeurig wordt.
Ik zal het verhaal ooit een keer helemaal herzien en mogelijk flink uitbreiden. Ik kan me ook herinneren dat ik moeite had om onder de 10k te blijven, dus ik hoop er een soort novelle van te kunnen maken uiteindelijk. We zullen zien, eerst maar eens al die andere dingen afmaken.
(Ik zit ook te springen om een nieuw verhaal te maken voor de 2015 wedstrijd - al heb ik nog geen idee waar dat over moet gaan...)

Mijn gevoelens over de uitslag zijn heel erg verdeeld. Dit is de tweede keer ooit dat ik serieus aan een wedstrijd mee deed, en de eerste keer de Paul Harland Prijs. Hoe hoog kon ik verwachten te komen? Maar verwachting en hoop zijn na een tijdje niet meer uit elkaar te houden. Ik was ook wel teleurgesteld. Hoe dan ook, volgende keer ga ik het beter doen!
(Een voordeel van zo laag eindigen is dat het halen van de phoenix-prijs mogelijk wordt :) Dus dat vind ik wel een mooi doel voor volgend jaar :) )

Een nieuwe inzending wil ik zeker op tijd af hebben, ik wil de tijd hebben om er goed naar te kunnen kijken én er tijd overheen te laten gaan. Maar eerst mijn andere twee projecten eens afronden!

Gala van het Fantastische boek

Zo, er is nu weer een dag voorbij sinds het Gala van het Fantastische boek. Gisteren om deze tijd zat ik angstvallig te wachten op de prijsuitreiking van de Paul Harland Prijs, hopend dat ik genoemd zou worden, verwachtend dat... tja... ik weet het eigenlijk niet. Over mijn uiteindelijk stand zal ik later nog wat meer vertellen, maar ik wil het nu even hebben over het evenement zelf. Ik heb helaas geen foto's gemaakt - ik ben immers smartphoneloos - dus zal men zijn/haar verbeelding moeten gebruiken.

Het begon uiteraard zaterdag ochtend al. Niet het gala, wel de zenuwen. Wat zou mijn score zijn? Zou ik mensen ontmoeten en niet heel awkward in een hoekje gaan staan? Zou ik geen belangrijke dingen vergeten mee te nemen? etc. Zenuwen alom.

Eenmaal in den Bosch aangekomen heb ik de workshop van Marcel van Driel gevolgd en daar heb ik allerlei interessante tips en ideeën opgepikt. Ik realiseerde me dat ik een aantal dingen drastisch zal moeten veranderen in mijn huidige verhaal.

Het eten was lekker en gezellig en ik heb zelfs nieuwe mensen ontmoet!
Na het eten werd het tijd om te gaan zitten en te wachten op 'het nieuws' terwijl mijn hartslag het dak uit rees! Na alle mededelingen en speeches was het eindelijk tijd voor de uitreiking. Ik wil bij dezen de winnaars feliciteren!

Na de uitreiking heb ik mijn verhaal opgevraagd en ben ik weer naar huis vertrokken. Ik was pas na 12en thuis, maar het was het zeker waard!

moe

Ik ben wat uitgeput de laatste dagen, dus bloggen zat er blijkbaar niet in. (En schrijven ook niet, nu we het er toch over hebben.) Ik hoop morgen weer wat boeiends te gaan posten.

Research: EHBO

plaatje via ehbo-site

Eén van de dingen waar ik me in verhalen, meestal films, het meeste aan kan ergeren is het niet juist verlenen - of uitbeelden - van medische hulp. Het valt eigenlijk niet op totdat je en vorm van EHBO hebt geleerd.
Ik heb zelf een EHBO-cursus genomen om te voorkomen dat ik ooit moedeloos moet toezien hoe iemand er ernstig aan toe is, zonder te weten wat ík moet doen - wat ik kan doen. En nu zie ik in alle films wat er fout gaat...

Iemand wordt neergeschoten en de mensen gaan er om heen staan en heel sip doen. Tenzij de persoon in kwestie het dient te overleven zie je niet vaak dat iemand de moeite neemt om druk op de wond uit te oefenen.
Steekwonden? Hoe vaak het mes in kwestie niet heel snel uit de wond getrokken wordt, waardoor het slachtoffer juist sneller doodbloed - Het is een beetje zonde.
Van grote hoogte gevallen? Laten we meteen aan hem gaan trekken en duwen om te zien of ie nog beweegt. Tja... dat je dan elke mogelijk botbreuk erger maakt...

Kijk, natuurlijk snap ik dat iemand die fouten maakt. Ik wist het immers ook niet voor de cursus. Maar als je het ziet in politieseries... Kunnen we er niet vanuit gaan dat agenten dit soort dingen zouden moeten weten?

En dan reanimatie... In films meestal uitgevoerd door mensen die zouden moeten weten hoe het werkt - lees: medisch personeel. Ik moet altijd een beetje huilen als ze de reanimatie niet goed doen.
VIND JE HET GEK DAT HIJ DOOD GAAT? JE DOET HET NIET GOED!!
Ja, hier kan ik een beetje boos over worden.

Bij deze dus een oproep aan iedereen die wat wil schrijven waar iemand gewond raakt. Zoek alsjeblief op hoe het moet. Ga eens op EHBO-cursus.
Wie weet kun je zelfs iemands leven redden. Fictief of echt...

Januari -> Februari

Het is de eerste van de nieuwe maand, tijd om mijn schema eens erbij te pakken en te kijken of alles nog loopt.

Terugblik op januari:
Ik had een aantal taken in januari.
De simpelste was inschrijven voor het PHP gala. Ik ben een laatste moment iemand, maar ik ben blij dat ik deze keer op tijd was, want het gala zat niet snel na mijn aanmelding vol. *Phew*
Ik zou 'De Vlucht' weer opstarten, specifiek zou ik het doorlezen en opmerkingen opschrijven. Ik ben ook al begonnen met de analyse van wat er nog gebeuren moet.
De derde was de lastigste, en ik vreesde tegen het eind dat het nog weleens heel erg moeilijk zou kunnen worden. Ik wilde 'Leren Vliegen' afmaken. Ik had vooraf bedacht dat ik ongeveer op de helft was en dat ik dus in 60k de ruwe versie 'op papier' kon hebben. De kunst was dan nog om die 60K te halen. Ik heb, met een forse eindsprint, de 60k gehaald, maar daarmee is het verhaal helaas nog niet af.

Planning voor februari:
Mijn eerste taak is om 'Leren Vliegen' af te maken. Ik verwacht nog zo'n 10k nodig te hebben, maar we weten allemaal hoe goed mijn schatting de vorige keer was. Ik hoop dat dat volgende week af is, maar ik krijg het wel af deze maand. Verder wil ik van 'Leren Vliegen' de karakters een bio geven en welke groei ze zouden hebben doorlopen in het verhaal.
Mijn tweede doel is om 'de Vlucht' te analyseren voor de 2e versie en daar alvast een begin aan te maken.
Als laatste wil ik een idee voor de Criminal Minds wedstrijd voor LetterRijn vormen en alvast beginnen met typen.

Genoeg te doen dus deze maand.
Zeker aangezien het nieuwe semester ook weer begint. :)

60K gehaald, einde nog niet in zicht

Ik ben vandaag begonnen met het één en ander te plotten. Ik had niet zo'n goed beeld van wat er ging komen en dan look ik altijd vast.
Er bleek opeens dat ik nog veel meer te doen had, dan ik aanvankelijk had gedacht. Het begon twijfelachtig te worden of mijn verhaal in 60K af zou komen. Toen het avond werd wist ik vrij zeker dat 2k niet genoeg zou zijn om het verhaal af te maken. Lang niet genoeg.

Er kwamen opeens overal dingen bij, allerlei verwikkelingen die wat mij betreft daar horen waar ik ze heb neergezet, maar die toch uit het niets kwamen. Mijn huidige schatting is dat ik toch nog zo'n 5k nodig heb om het af te ronden, als het er geen 10 of zelfs 20 worden. Aia...
Ik denk dat ik morgen mijn planning eens moet omgooien.

Maar, ik heb wel ff 8k uit mijn vingers gekregen vandaag O.o Dat is een nieuw persoonlijk record, het vorige was 5k. Dus daar mag ik best trots op zijn.

mini update

Vandaag was ik om de een of andere reden niet vooruit te branden... Geen idee waarom.
Ik zal morgen hard aan de slag moeten om de meer dan 8k woorden uit mijn vingers te krijgen. Ik hoop dat het af is, dan kan ik zondag wee aan andere dingen.
Jullie horen morgen van me!

social media

Hoe gebruik ik social media?
Ik moet zeggen dat ik nog een beetje zoekende ben.

Toen ik begon met bloggen heb ik al vrij snel met behulp van bloglovin de links naar twitter laten gaan. Handig om mijn schare volgers die ik daar had te wijzen op mijn blogposts. Op zich niet zo'n probleem, want twitter is daar wel een geschikt medium voor.
Toen nam ik een facebook pagina. En ik linkte fb en twitter aan elkaar, en vice versa. Het risico was dat berichten die ik poste heen en weer zouden gaan, met catastrofale gevolgen, maar dat viel gelukkig mee.

Het voordeel was dat al mijn blogposts nu meteen ook op facebook werden gedeeld. Het nadeel... dat al mij blogposts ook op fb werden gedeeld. Ook de blogposts waar ik niet zoveel aandacht aan heb besteed omdat het laat was. Of omdat ik gewoon even niets te vertellen had.
Verder vind ik twitter een sneller medium dan fb. Op twitter kan ik (persoonlijk) makkelijker zeggen dat ik thee ga pakken om te schrijven dan op facebook. Facebook posts moeten wat mij betreft wat meer inhoud hebben.
Deze regeling werkt dus prima voor iemand die veel tijd in alle blogposts stopt én twitter voor meer meaningfull stuff gebruikt. Niet voor mij.
Dus mijn twitter naar facebook link is weg.

Ik moet nu mijn blogposts handmatig delen, maar kan daardoor beter uitzoeken wat ik wel en niet op facebook zet.

Maar goed, hoe ik het gebruik?
Nou, twitter gebruik ik voor random opomerkingen. Facebook voor wat diepere stuff, die wel direct naar twitter wordt gegooid.
Ik gebruik beide media om over mezelf te vertellen, maar ook om mijn blog te promoten. Ik denk dat als ik daadwerkelijk iets ga uitgeven mijn gedrag weer eens drastisch om moet gaan. Dat zien we dan wel weer.

update!

Tot nu toe heb ik het volgehouden om elke dag twee halfuurtjes te typen, waarbij ik die halfuurtjes wel minstens 1000 woorden moet typen. En, als ik terugkijk op de afgelopen drie dagen, het gaat behoorlijk makkelijk.

Lang leve write or die! (Zie mijn eerdere post.)
Ik schijn gewoon in staat te zijn om met gemak duizend woorden op te pennen in een half uur. Daar ben ik écht blij om, dat mogen jullie best weten. :)
Ik kreeg er eerder misschien 500 uit mijn vingers in een halfuur, nooit 1000, gewoon twee keer zo veel. Ik krijg er met gemak 2000 woorden per dag uit. En ter herinnering, dat vond ik reuze lastig tijdens Nano.
Ga ik het nog redden? Zeker, dat weet ik nu zeker. Ik moet nog minder dan 11k typen. Ik zal morgen en overmorgen 4k in totaal kunnen produceren, wat me 7k overlaat voor zaterdag, maar drie en een half uur. Dat moet ik toch kunnen!

Heb ik mijn eerste draft af tegen die tijd?
Dat is nog heel goed mogelijk ook. Ik... Nee, mijn karakter heeft al forse stappten gemaakt richting het uiteindelijke conflict - of liever de oplossing daarvan. Ik ben er niet helemaal van overtuigd dat ik in die 60k het hele verhaal op papier krijg, maar ik heb er wel een goed gevoel over.

Spelling

Nog zo'n onderwerp waar ik de laatste tijd duidelijk beter in ben geworden. (Als ik mezelf kan beoordelen.)

Spelling.

Ik ben, wat men noemt, licht dyslectisch. En dat heeft me altijd dwarsgezeten in mijn werk. Die spelling heh...
Gelukkig heb ik een in-browser spellingchecker, dus dat pikt een hoop op. Ik leer mezelf aan om als ik woorden fout heb om goed te kijken wat ik fout heb en dat trachten te onthouden. Soms typ ik het hele woord weer opnieuw om het goed in mijn vingers te krijgen.
Bepaalde werkwoorden blijven. De spellingchecker zal dt-fouten niet zo snel uit mijn tekst halen. Maar ook die zie ik vaker en vaker.

Ik merk voornamelijk dat ik steeds bewuster word in mijn typen. Ik let beter op wat ik typ en wat ik hoor te typen. (Zo veranderde ik net 'wordt' in 'word'.) Ik weet namelijk best hoe het moet.
1e persoon enkelvoud - stam
2e/3e persoon enkelvoud - stam+t
verleden tijd - 't kofschip
sterke werkwoorden - die ken ik redelijk ondertussen
Ik ken de regels. Maar ik moet wel zien dat een werkwoord fout is. En het is voor mij erg lastig om zinnen woord voor woord te lezen.

Zo herlas ik laatst mijn jury-rapport van Fantastels 2013 weer eens. Een jurylid vond een aantal zinnen slordig. Ik las de zinnen, maar kon niet zien wat er mis mee was. Ik keek opnieuw en pas de derde keer zag ik wat er fout was. En het ergste? Ik weet dat ik dit zelfde proces heb doorlopen toen ik het voor het eerst in handen kreeg.
Lang leve proeflezers.

Hoe dan ook, ik heb het idee dat ik vooruit ga.
Maar er blijven rottig foutjes insluipen. (Vooral in blogposts, die ik vaak des avonds schrijf.) Ik wil me alvast verontschuldigen voor elk foutje wat erin sluipt. En als je er ééntje ziet en het aan me doorgeeft zal ik mezelf op mijn kop geven en de fout z.s.m. aanpassen!

bestsellers vs bestreaders

Is een bestseller ook meteen een 'bestreader'?

Via Twitter kwam ik op het volgende artikel van de nrc.
Het artikel gaat over het feit dat bedrijven als kobo, amazon en apple met je mee kunnen kijken en je leesgedrag kunnen volgen. Eerlijk gezegd verbaasd me dat niet zo heel erg, ook al had ik er nog niet aan gedacht.
Maar daar wil ik het niet over hebben vandaag. Daar ga ik misschien later nog eens een blog over schrijven.

Nee, waar ik het vandaag over wilde hebben was getriggerd door de volgende zin in het artikel:

Pijnlijk zijn ze om te beginnen voor Donna Tartt. Uit de Kobo-gegevens, ingezien door Buzzfeed, blijkt dat veel lezers afhaakten bij het lezen van de meest recente roman van de Amerikaanse successchrijfster: Het Puttertje. Minder dan de helft van de mensen die Tartts Pulitzer Prize-winnende roman kochten, lazen het uit.

Ook dit vond ik niet heel verbazingwekkend. Ik vraag me al tijden af hoeveel bestsellers nou eigenlijk gelezen worden. En als ze dan gelezen worden, hoeveel mensen waarderen het dan?
Blijkbaar kan dat dus best tegenvallen.

Dan komt bij mij de vraag op: Is een bestseller een bestseller omdat het goed is, omdat mensen het graag lezen? Of omdat het goed gepromoot is? -> Persoonlijk zou ik op de tweede optie gokken.
Niet dat ik data heb om dat te ondersteunen. Het is meer een gevoel.
En als het dan ook daadwerkelijk een goed boek is. Kopen mensen het om te lezen of om te laten zien dat ze dat goede boek in hun boekenkast hebben? (Of omdat ze misschien 'ooit' nog van plan zijn om het te lezen?)

Ik weet wel dat ik bepaalde fantasyboeken, die al snel als 'genrefictie' worden afgedaan, al meerdere keren heb gelezen. Ik leen de boeken vaak uit en dan wordt het boek dus nog een keer gelezen.
Ik heb op zich geen interesse in literaire werken - dat heb ik op de middelbare school wel afgeleerd :( - dus ik ben misschien geen goede beoordelaar hiervaan. Maar ik blijf met de vraag spelen. Ik ben benieuwd of we met de big brother bedrijven als Kobo hier misschien ooit nog eens een overzicht van krijgen.